I SA/Wa 1934/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Gabriela Nowak asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2005r. sprawy ze skargi Gminy Ł. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę. I SA/Wa 1934/04 UZASADNIENIE Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa, postanowieniem z dnia [...] października 2004 r., nr [...], utrzymała w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] o zawieszeniu z urzędu wznowionego postępowania dotyczącego stwierdzenia ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...], nabycia z mocy prawa przez Gminę Miejską L. prawa własności nieruchomości położonych w L. przy ul. [...], ul. [...], w obrębie [...], oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], uregulowanych w księdze wieczystej [...] i opisanych w karcie inwentaryzacyjnej nr [...]. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że powołanym wyżej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r., Wojewoda [...], wskazując art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesił z urzędu wznowione postępowanie dotyczące stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Gminę Miejską L. nieruchomości opisanych bliżej w osnowie postanowienia, o czym orzekł ten organ w decyzji z dnia [...] stycznia 2003 r. Jako przyczynę zawieszenia postępowania Wojewoda podał celowość odczekania na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. W ocenie organu odwoławczego, postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest konkurencyjne dla kontynuowania postępowania wznowieniowego odnoszącego się do tego samego rozstrzygnięcia, ponieważ ewentualność stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej skutkuje następstwami prawnymi dalej idącymi aniżeli zastosowanie trybu wznowienia postępowania. W rezultacie rozstrzygnięcie wniosku Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. skierowanego do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2003 r. jest zagadnieniem wstępnym dla kontynuowania postępowania wznowionego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r. i podjęcia w jego wyniku kolejnej decyzji Wojewody [...]. W skardze na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej Gmina Miasto L. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako niezgodnego z prawem, tj. art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych oraz art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Podstawę prawną zawieszenia postępowania przez organ pierwszej instancji, powołaną w postanowieniu, stanowi art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Organy obu instancji nie zajęły, w postępowaniu dotyczącym zawieszenia postępowania wznowieniowego, stanowiska merytorycznego co do prawidłowości decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. komunalizującej przedmiotową nieruchomość. Nie stosowały więc, na tym etapie postępowania, art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, albowiem zaskarżone postanowienie nie odnosi się do kwestii komunalizacji mienia w tym trybie, lecz do kwestii zawieszenia postępowania. Dlatego też bezpodstawnie skarżący zarzuca wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Natomiast zawieszenie postępowania z powołaniem art. 97 § 1 pkt 4 kpa w kontekście rozpoznawanej sprawy należy uznać za prawidłowe i dlatego zarzut skarżącego wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem tego przepisu jest bezpodstawny. Nie mogą bowiem toczyć się równocześnie dwa postępowania w trybach nadzorczych odnoszące się do tej samej decyzji. Słusznie Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa stwierdziła w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, że skutki prawne ewentualnego stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej są dalej idące aniżeli zastosowanie trybu wznowienia postępowania. Dlatego też należy dać pierwszeństwo postępowaniu nadzorczemu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej i w sytuacji, gdy odnośnie tej samej decyzji wszczęto postępowanie o wznowienie, to postępowanie wznowieniowe należy zawiesić do czasu ostatecznych rozstrzygnięć w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Dlatego organ pierwszej instancji zasadnie zawiesił postępowanie wznowieniowe, a organ odwoławczy utrzymując w mocy postanowienie o zawieszeniu postępowania wydał postanowienie zgodne z prawem. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.