I SA/Wa 1934/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-12-11

Skład orzekający: Justyna Wtulich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędny, gdy strona skarżąca działa lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej jest ustawowo zwolniona z ponoszenia kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędny, a postępowanie w tym zakresie powinno zostać umorzone, jeśli strona skarżąca działa lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej jest ustawowo zwolniona z ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. W takiej sytuacji rozpoznanie wniosku staje się zbędne, co zgodnie z art. 249a P.p.s.a. uzasadnia umorzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy.
Stan faktyczny
M. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego. Sąd uznał, że ze względu na ustawowe zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych w sprawach z zakresu pomocy społecznej, wniosek o zwolnienie od kosztów stał się zbędny.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego postanawia umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. M. S. w nadesłanym do Sądu w dniu 3 grudnia 2015 r. formularzu PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. ) zwanej dalej P.p.s.a. strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 § 1 pkt 1 lit a P.p.s.a, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wnioskodawczyni wnosząc zatem skargę z zakresu pomocy i opieki społecznej korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego przez cały tok tego postępowania, zarówno w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, jak i przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku wnioskodawczyni w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 249 a P.p.s.a. dodanego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło