I SA/Wa 1939/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędziowie WSA Monika Sawa WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi M.M. i H.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków. oddala skargę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...]) po rozpatrzeniu odwołania M. i H. M., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]maja 2020 r. nr [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r. nr [...]) odmawiającą aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie wykreślenia identyfikatora działki nr [...] z budynku znajdującego się na działce nr [...] położonej w [...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że M. i H. M. współwłaściciele działki nr [...] wnioskiem z dnia [...] listopada 2019 r. doprecyzowanym w dniu [...] grudnia 2019 r. wnieśli o wykreślenie numeru działki [...] z kartoteki budynku zlokalizowanego na działce nr [...]. Wyjaśnili, że w sprawie przedmiotowego budynku toczy się przed [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowanie związane z samowolą budowlaną. J.W. - właściciel działki nr [...] w piśmie z dnia [...] lutego 2020 r. wskazał, że sprawa związana z częściowym zlokalizowaniem jego budynku na działce sąsiedniej, czyli działce nr [...], jest przedmiotem postępowania sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w [...], związanego z wykupieniem części sąsiedniej nieruchomości zajętej przez jego budynek (sygn. akt [...]) i wniósł o wyznaczenie aktualnej granicy pomiędzy ww. działkami. Natomiast M. i H. M. w piśmie z dnia [...] marca 2020 r. podnieśli, że ujawnienie numeru ich działki w kartotece budynku sąsiada nastąpiło bez ich wiedzy i zgody. W ich ocenie jedynie dokument zatwierdzony przez sąd w związku z toczącym się postępowaniem może stanowić podstawę do dokonania takiego wpisu. Wnieśli także o wskazanie "kto, kiedy i na jakiej podstawie prawnej" ujawnił sporne wpisy w ewidencji gruntów i budynków. Po rozpatrzeniu złożonego wniosku organ I instancji decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] odmówił aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków w żądanym zakresie. Starosta wskazał, że budynki w ewidencji gruntów i budynków dla obrębu [...] miasto [...] pochodzą z operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków zewidencjonowanego w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym w dniu [...] maja 2011 r., a atrybuty spornego budynku zostały uzupełnione zgodnie z § 63 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Żadna ze stron postępowania nie wniosła uwag do projektu operatu opisowo-kartograficznego oraz zarzutów do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w wyniku tej modernizacji w ustawowo określonym terminie. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, M. i H. M. wnieśli odwołanie. W uzasadnieniu wskazali, że nie wnosili o aktualizację ewidencji gruntów i budynków oraz nie zostali odpowiednio zawiadomieni o przeprowadzanej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Brak informacji o modernizacji pozbawił ich możliwości do przedstawienia zastrzeżeń do spornych wpisów. Po rozpatrzeniu złożonego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że nie może ono zostać uwzględnione. W uzasadnieniu zajętego stanowiska organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne określa ewidencję gruntów i budynków jako systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Przywołał treść art. 24 ust. 2a, 7d pkt 1 powołanej ustawy oraz § 44 pkt 2, § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wyjaśnił, że zgodnie z powołanymi przepisami zadaniem starostów jest utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami źródłowymi. Podstawą aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków są: przepisy prawa, dokumenty o których mowa w art. 23 ust. 1-4 powołanej ustawy, materiały zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W razie wykrycia błędnych informacji ich aktualizacja następuje z urzędu. Aktualizacja operatu ewidencyjnego ma na celu: zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienie nowych danych ewidencyjnych, wyeliminowanie danych błędnych. W przypadku, gdy budynki położone są na gruntach wchodzących w skład więcej niż jednej jednostki rejestrowej gruntów, zgodnie z § 26 ust. 3 powołanego rozporządzenia informacje dotyczące tych budynków wykazuje się we wszystkich pozycjach kartoteki budynków odpowiadających tym jednostkom rejestrowym gruntów. Organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie ewidencyjne ma charakter wyłącznie informacyjny, służy bowiem ewidencjonowaniu bezspornych danych o gruntach, budynkach i lokalach. Tak jest w tym przypadku. W przedmiotowej sprawie bezsporny pozostaje fakt, że budynek o identyfikatorze [...] jest częściowo zlokalizowany na działce nr [...] pozostającej własnością skarżących. Wynika to z dokumentacji zgromadzonej w zasobie oraz oświadczeń stron przedłożonych w trakcie postępowania organu I instancji. Bez znaczenia, w ocenie organu II instancji, w niniejszej sprawie pozostają toczące się postępowania sądowe oraz administracyjne związane z samowolą budowlaną oraz prawem własności do części działki nr [...] zajętej przez przedmiotowy budynek. Ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków atrybutu budynku, tj. identyfikatorów działek ewidencyjnych, na których budynek ten jest zlokalizowany, nie jest równoznaczne ze zmianą tytułu własności gruntu pod budynkiem. Odnośnie zarzutów dotyczących nieprawidłowego trybu zawiadomienia stron o prowadzonym postępowaniu modernizacyjnym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił, że tryb informowania właścicieli gruntów o prowadzonych pracach oraz możliwości wnoszenia uwag oraz zarzutów został uregulowany w art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a zatem publiczne obwieszczenia o wyłożeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego do wglądu oraz informacji, że projekt ww. operatu stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, należy uznać za prawidłowe. W ocenie organu odwoławczego, w świetle zebranego materiału dowodowego oraz powołanych przepisów prawa Starosta zasadnie orzekł o odmowie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków poprzez wykreślenie identyfikatora działki [...] z kartoteki przedmiotowego budynku znajdującego się na działce nr [...]. Na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M. i H. M.. W uzasadnieniu skargi zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów dotyczących wpisywania z urzędu danych w rejestr ewidencji gruntów i budynków bez uregulowanej sytuacji prawnej. Wyjaśnili m.in. że w rozpatrywanej sprawie nie ma sporu własnościowego, dokładnie wiadomo, gdzie przebiega granica pomiędzy działkami nr [...] a [...], oraz jaką powierzchnie mają działki przy ul. [...] nr [...] i nr [...]. W ocenie skarżących w zasobach Wydziału Geodezji i Katastru w [...] oraz w KW znajduje się pełna dokumentacja geodezyjna działki nr [...] położonej w [...] przy ul. [...]. Zdaniem skarżących złożony przez nich wniosek nie ingeruje w stan prawny nieruchomości nr [...] będącej własnością sąsiada J.W.. Samowola budowlana budynku J.W. na działce nr [...] nie jest stanem prawnym w bazie EGIB i nie będzie do czasu prawomocnych orzeczeń organów administracyjnych i sądowych. Organ ewidencyjny nie może zdaniem skarżących dokonać takich zmian w ewidencji, które ingerują w ustalony stan prawny nieruchomości, dopisując nieruchomość do innej nieruchomości, w sytuacji gdy nieruchomość ta wpisana jest do księgi wieczystej. Ewidencja gruntów i budynków nie jest postępowaniem, za pomocą którego można ustalić czy też zmienić stan prawny nieruchomości, w tym obalić wynikające z księgi wieczystej domniemanie dotyczące stanu prawnego. Skarżący wyjaśnili, że na żądanie organu I instancji musieli zmienić swoje pierwotne żądanie zawarte w złożonym wniosku, tak jak chciał organ. O istnieniu operatu modernizacyjnego dowiedzieli się od inspektora wydziału geodezji. Skarżący opisali swoje zastrzeżenia do tego operatu firmy, która przygotowywała modernizację gruntów i budynków. O przeprowadzonej modernizacji ewidencji budynków w 2011 r. dowiedzieli się przez przypadek z operatu geodety z dnia [...] października 2019 r., który od 1997 r. świadczy usługi geodezyjne dla ich sąsiada właściciela nieruchomości nr [...], z którym toczą spory sądowe. Na gruncie działki nr [...] dokonano w 1983 r. samowoli budowlanej. Inwestor umyślnie i bezprawnie powiększył bryłę budynku podczas budowy, przekraczając granice działki nr [...], by nie dopuścić do wybudowania domu na działce skarżących. Obecnie toczą się trzy postępowania administracyjne i jedno cywilne a także postępowanie w prokuraturze o oszustwa osób zainteresowanych wywłaszczeniem skarżących. Zdaniem skarżących dopisanie ich nieruchomości (nr [...]) w bazie egib do nieruchomości sąsiedniej (nr [...]) już zostało wykorzystane przeciwko skarżącym w postępowaniu administracyjnym. Skarżący uznali, że dopisanie identyfikatora działki nr [...] do budynku i działki nr [...] jest przedwczesne i nie ma podstaw prawnych. Nastąpiło ono bez wiedzy skarżących. W ocenie skarżących nie ma żadnego dowodu na to, że dopisanie identyfikatora działki nr [...] do budynku na działce nr [...] pochodzi z operatu modernizacji ewidencji gruntów budynków zewidencjonowanego w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym w dniu [...] maja 2011 r. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawili argumenty na poparcie zasadności postawionych zarzutów i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. z 2020 r. Dz. U. poz. 2052) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. 2019 r. Dz. U. poz. 393). Zgodnie z treścią art. 7d pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 44 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków do zadań starosty należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Zgodnie natomiast z treścią art. 24 ust. 2a powołanej ustawy podstawą aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków są: przepisy prawa, dokumenty o których mowa w art. 23 ust. 1-4 ustawy, materiały zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Podstawą wpisów w ewidencji gruntów i budynków są przepisy art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. z 2010 r. Dz. U. Nr 193, poz. 1278). Regulacje te stanowią, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu, którymi mogą być - prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne. Postępowanie aktualizacyjne ma na celu utrzymanie takiego stanu operatu ewidencyjnego, aby dane w nim zawarte były zgodne zarówno z okolicznościami faktycznymi, jak i stanem prawnym. Ewidencja zawiera bowiem informacje dotyczące gruntów i budynków, a także właścicieli tych nieruchomości. Sądy administracyjne wielokrotnie wyjaśniały w swych orzeczeniach, że zapisy w ewidencji gruntów i budynków mają jedynie charakter techniczno-deklaratoryjny (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OSK 1488/06 lub sygn. akt I OSK 1044/08). Co do zasady zatem organy ewidencyjne rejestrują stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać spornych kwestii dotyczących danych ujawnianych w ewidencji gruntów i budynków. Jak stanowi § 45 ust 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków aktualizacja operatu ewidencyjnego ma na celu: zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienie nowych danych ewidencyjnych, wyeliminowanie danych błędnych. W przypadku, gdy budynki położone są na gruntach wchodzących w skład więcej niż jednej jednostki rejestrowej gruntów, zgodnie z § 26 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, informacje dotyczące tych budynków wykazuje się we wszystkich pozycjach kartoteki budynków odpowiadających tym jednostkom rejestrowym gruntów. W tym miejscu wyjaśnić należy, że na dzień dokonywania w 2011 r. modernizacji ewidencji gruntów i budynków i wpisania kwestionowanego identyfikatora działki nr [...] do budynku znajdującego się na działce nr [...], § 26 powołanego rozporządzenia nie zawierał ust. 5, zgodnie z którym przepis ust. 3 nie dotyczy przypadków przekroczenia przy wznoszeniu budynków granicy nieruchomości o odległość nie większą niż 0,60 m. Przepis ten został bowiem dodany dopiero na podstawie § 1 pkt 18 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 1551). Nawet zatem gdyby przyjąć, że skarżący mają rację, twierdząc, że w rozpatrywanej sprawie wielkość przekroczenia granicy nieruchomości przy wznoszeniu przedmiotowego budynku nie jest większą niż 0,60 m, to na dzień dokonywania w 2011 r. kwestionowanego wpisu identyfikatora działki nr [...] do budynku znajdującego się na działce nr [...], był on całkowicie zgodny z przywołanymi wyżej przepisami (§ 26 ust. 3 oraz § 63 ust. 1 rozporządzenia). Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 4 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 1028/19 obowiązek starosty utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, o którym mowa w § 44 pkt 2 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 393), nie może być rozumiany jako automatyczne "prostowanie" wszelkich danych operatu na każde żądanie wnioskodawcy, zwłaszcza jeśli miałoby to skutkować rozstrzygnięciem sporu granicznego bądź własnościowego. W złożonej skardze skarżący twierdzą, że nie ma w rozpatrywanej sprawie sporu własnościowego i dokładnie wiadomo, gdzie przebiega granica pomiędzy działkami nr [...] a [...] oraz jaką powierzchnie mają działki przy ul. [...] nr [...] i nr [...]. Jednakże ze znajdującego się w aktach administracyjnych pisma właściciela działki nr 135 wynika, że przynajmniej w jego ocenie taki spór istnieje (pismo z dnia [...] stycznia 2020 r. w aktach adm.). Dlatego też wystąpił on do Urzędu o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, które jest obecnie zawieszone. Wyjaśnić także należy, że aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana. Ewidencja gruntów i budynków nie ma bowiem charakteru prawotwórczego. Jej zadaniem jest odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego. Samo zgłoszenie zmiany nieudokumentowanej albo bez wykazania - na żądanie starosty - stosownym dokumentem nie stanowi podstawy do wprowadzenia wnioskowanych zmian i prowadzi do odmowy ich dokonania. Z akt sprawy wynika, że do wniosku z dnia [...] listopada 2019 r. poza kserokopią odpisu z ksiąg wieczystych dotyczącego nieruchomości będącej własnością skarżących nie dołączyli oni żadnych dokumentów wskazujących, że stan faktyczny występujący na przedmiotowych działkach jest inny, niż ten, jaki został wykazany w ewidencji. Weryfikacja prawidłowości ujawnienia w ewidencji identyfikatora działki [...] do budynku znajdującego się na działce [...], może natomiast nastąpić jedynie w oparciu o (wykonane na zlecenie i koszt podmiotu zainteresowanego) opracowanie geodezyjne wykonane przez uprawnionego geodetę i przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Sam wniosek o wykreślenie nie stanowi takiej podstawy. To na osobie wnioskującej o dokonanie stosownej zmiany (aktualizacji) mającej na celu wyeliminowanie istniejących w ewidencji ewentualnych błędnych danych, ciąży obowiązek udokumentowania zasadności jej dokonania poprzez złożenie wymaganych przepisami dokumentów, które umożliwią dokonanie żądanej zmiany. Oznacza to, jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 sierpnia 2004 r. sygn. akt OSK 387/04, że przeprowadzenie zmiany w operacie ewidencyjnym odbywa się przede wszystkim w oparciu o dostarczoną staroście przez zainteresowaną stronę odpowiednią dokumentację wskazującą na konieczność i zakres dokonania zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów. Podkreślić jeszcze należy, że nie jest możliwe dokonanie zmian w ewidencji z datą wsteczną. Jeśli zmiany w ewidencji gruntów i budynków następują, to mają one skutek ex nunc, tj. na przyszłość, a nie skutek ex tunc, tj. z mocą wsteczną. Podsumowując, Sąd uznał, że z analizy akt sprawy wynika, że pomiędzy skarżącymi a właścicielem działki nr [...] istnieje wieloletni spór sąsiedzki, którego podłożem jest fakt, że na działce skarżących (nr [...]) znajduje się część budynku mieszkalnego, którego właścicielem jest sąsiad. Spór z sąsiadem wynikły na tle przebiegu granicy między działkami nr [...] i [...] oraz lokalizacją budynku jest przedmiotem postępowań administracyjnych prowadzonych przez właściwe organy administracji publicznej oraz sądowych prowadzonych zarówno przez sądy administracyjne, jak i cywilne. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, na podstawie jedynie twierdzeń skarżących oraz fragmentarycznych materiałów z operatów technicznych, bez odpowiedniego opracowania geodezyjnego nie można prawidłowo ocenić zasadności twierdzeń skarżących zawartych w złożonym wniosku. W tej sytuacji Sąd uznał, że z analizy akt sprawy wynika, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz poprzedzającą ją decyzją organu I instancji zostało przeprowadzone prawidłowo, z zachowaniem reguł postępowania określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Dostatecznie wyjaśnione zostały także wszystkie okoliczności istotne dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. W zgodzie z treścią art. 107 § 3 kpa organy przedstawiły swoje stanowisko w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia, które dostatecznie odzwierciedla rację decyzyjną i wyjaśnia tok rozumowania organów, który prowadzi do zastosowania konkretnego przepisu prawa do rzeczywistej sytuacji faktycznej zaistniałej w rozpatrywanej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Dodatkowo wyjaśnić należy, że na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374) i zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2020 r., w związku z ogłoszeniem stanu epidemii i związanymi z tym ograniczeniami i wymogami w zakresie podejmowania działań zmierzających do eliminowania nadmiernego stanu zagrożenia dla stanu zdrowia osób uczestniczących w czynnościach sądowych, niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, o czym zawiadomiono strony, umożliwiając im przedstawienie dodatkowych argumentów. Poza brakiem udziału stron w samym posiedzeniu, na którym zapada wyrok, sądowa kontrola nie różni się od kontroli sprawowanej przy rozpoznawaniu spraw na rozprawie.