I SA/Wa 194/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2024r. nr KOC/6464/Eg/24 w przedmiocie zawiadomienia o pozostawieniu podania bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 października 2024r.uzupełnionym pismem z dnia 17 stycznia 2025r., a ostatecznie sprecyzowanym pismem z dnia 17 marca 2025r. Z. D. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pozostawienie bez rozpatrzenia sprawy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: SKO) z dnia 21 grudnia 2024r. nr KOC/6464/Eg/24 i domagała się uchylenia tego zawiadomienia, jak również uchylenia innych decyzji, poprzedzających zawiadomienie, wydanych przez organ. W uzasadnieniu skarżąca podała, że istnieją uchybienia w procedowaniu postępowania dotyczącego podziału nieruchomości oznaczonej KW [...] od 2008r. przez Urząd Dzielnicy Żoliborz, które winno być uznane za nieważne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie aprobowało te niezgodne z prawem działania urzędu. Ponadto skarżąca podniosła szereg zarzutów dotyczących postępowania administracyjnego, w tym: zarzut wyegzekwowania przez organ nieistniejącej należności finansowej od skarżącej, uchybienie organu w postaci nieustanowienia prawnego charakteru działek oznaczonych nr [...] oraz [...] z obrębu [...] oraz nr [...] z obrębu [...] stanowiących drogi publiczne czy nieskorygowania przez organ sytuacji prawnej mimo składanych wniosków przez skarżącą od 2008r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 20 stycznia 2025r. wniosło o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu SKO w Warszawie podało, że z uwagi na sposób prowadzenia korespondencji przez skarżącą nie było w stanie w sposób jednoznaczny ustalić kto jest adresatem pisma skarżącej z 21 października 2024r. i czego konkretnie domaga się skarżąca. Wobec powyższego pismem z dnia 7 listopada 2024r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania zakresu żądania. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie SKO, w związku z tym organ, powiadomił skarżącą o pozostawienie jej pisma bez rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 poz. 935 przywołana dalej jako: "ppsa") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Ponadto Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego W rozpoznawanej sprawie Sąd ustalił, że skarżąca skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo SKO z dnia 11 grudnia 2024r., w którym poinformowano ją o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wskazanych w wezwaniu Kolegium z dnia 7 listopada 2024r. w zakreślonym terminie. Wezwanie SKO zaś dotyczyło sprecyzowania przez skarżącą jednoznacznego wskazania adresata pisma skarżącej z dnia 21 października 2024r. wraz z wskazaniem konkretnych jej oczekiwań wobec organu administracyjnego. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie (tu: pismo skarżącej z dnia 21 października 2021r.) nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania, co SKO uczyniło. Sąd zauważył, że z akt sprawy nie wynika, by SKO wszczęło jakieś inne postępowanie administracyjne, wydało akt bądź dokonało innej czynności wobec skarżącej, które mogłyby zostać objęte kontrolą sądu administracyjnego. W takim stanie rzeczy brak jest przedmiotu zaskarżenia w rozumienia art. 3 § 2 ppsa. Skarga wniesiona w opisanym stanie faktycznym jest zatem niedopuszczalna. Odnosząc się natomiast do kwestii zaskarżenia czynności pozostawienia pisma bez rozpoznania zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w podjętej 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13 w składzie 7 sędziów uchwale wskazał, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Dodatkowo w powyższej uchwale stwierdzono, że nie ulega wątpliwości, iż pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. następuje w drodze czynności, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie. Nie jest to jednak czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie spełnia kryteriów określonych w tym przepisie. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.