I SA/Wa 1946/07

Dnia 15 kwietnia 2008 rok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 10 grudnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. B. z dnia 25 listopada 2007 r. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] października 2007 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie udzielenia Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. B. w związku ze złożeniem jej po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu. Jak wynika z akt sprawy postanowienie z dnia 18 grudnia 2007 r. skarżąca otrzymała w dniu 2 stycznia 2008 r. W dniu 6 marca 2008 r. E. B. złożyła za pośrednictwem Ministra Infrastruktury wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku E. B. wskazała, że w dniu 20 listopada 2007 r. zachorowała na [...] i lekarz zalecił jej leżenie w łóżku, w związku z czym nie była w stanie wnieść skargi w ustawowym trzydziestodniowym terminie do jej złożenia tj. do dnia 23 listopada 2007 r. Skarżąca podała, że poczuła się lepiej w dniu 26 listopada 2007 r. i w tym też dniu wniosła skargę korzystając z pośrednictwa innej osoby. Oczekując na rozpoznanie sprawy w dniu 2 stycznia 2008 r. odebrała postanowienie sądu z dnia 18 grudnia 2007 r. o odrzuceniu skargi z uwagi wniesienia jej po terminie. Po dniu 2 stycznia 2008 r. była przekonana, że należy zgodnie z pouczeniem wnieść skargę kasacyjną do NSA, jednak prawnicy z którymi się konsultowała stwierdzili brak podstaw do złożenia kasacji i doradzili jej złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca podniosła ponadto, że nadal cierpi na [...] , a przeżycia spowodowane bezprawnym naruszeniem jej własności i zniszczeniem gospodarstwa rolnego spowodowały pogłębienie choroby [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ppsa) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). Zgodnie z powołanym wcześniej art. 87 § 1 ustawy ppsa wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu zgodnie z art. 88 ustawy ppsa podlega odrzuceniu przez sąd. W wniosku o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że w dniu 23 listopada 2007 r. (ostatni dzień trzydziestodniowego terminu) była chora i lekarz zalecił jej leżenie w łóżku. Poczuła się lepiej w dniu 26 listopada 2008 r. i w tym też dniu za pośrednictwem innej osoby wniosła (nadała w urzędzie pocztowym) skargę z dnia 25 listopada 2007 r. Wobec powyższego w ocenie sądu, przyczyna uniemożliwiająca wniesienie skargi ustała w dniu 26 listopada 2007 r., tj. dniu kiedy choroba skarżącej ustąpiła na tyle, że mogła ona podejmować czynności procesowe wyręczając się innymi osobami. Od tego też dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, który zakończył się w dniu 3 grudnia 2007 r. Skarżąca wskazała, że o uchybieniu terminowi dowiedziała się dopiero z postanowienia sądu z dnia 18 grudnia 2007 r. Fakt ten nie ma jednak znaczenia przy ocenie warunków przywrócenia terminu, gdyż termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu (tak B. Dauter. B. Gruszczyński. A. Kabat. M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Zakamycze 2006 ). W związku z powyższym Sąd uznał, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi jest spóźniony i na zasadzie art. 86 § 1 w zw. art. 87 § 1 i § 2 oraz art. 88 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.