I SA/Wa 1950/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1950/07 odrzucił skargę R. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2007 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu L. z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] odmawiającą zwrotu nieruchomości położonej w J. gmina J., stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] (dawny nr [...]) o powierzchni [...] m2. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że skarżący, mimo stosownego wezwania, w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi – nie określił w czym upatruje naruszenie prawa bądź interesu prawnego. W dniu 20 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, działającego w imieniu skarżącego R. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu powyższego wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, iż skarżący R. S. nie zna przepisów prawa oraz posiada znikomą wiedzę na temat procedury sądowej i nie zrozumiał wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych skargi, które wydawało się mu zbędne i niecelowe. Wskazał, że z powodu nienajlepszej sytuacji finansowej, skarżący nie korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, w związku z czym bez swojej winy nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, a jego działanie było niezawinione. Nadto stwierdził, że bieg siedmiodniowego terminu, wskazanego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoczął się w dniu 14 marca 2008 r., bowiem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu, ponieważ R. S. został poinformowany przez radcę prawnego o obowiązujących procedurach sądowych i wynikających z nich obowiązkach dla skarżącego. Zatem obowiązek polegający na konieczności uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu został, zdaniem pełnomocnika skarżącego, wykazany powyżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną kumulatywnie spełnione następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu – pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004, kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko i wyłącznie w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Chodziło więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącego, a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie. Pełnomocnik skarżącego nie wskazał przyczyny uzasadniającej przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Podnoszone w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności dotyczące niewłaściwego zrozumienia wezwania Sądu i nieznajomość prawa, nie stanowią wystarczającej przesłanki uprawdopodobniającej brak winy w uchybieniu terminu. Zwłaszcza, że w wezwaniu z dnia 13 grudnia 2007 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi wyraźnie wskazano czynności, które należało dokonać, określono termin oraz pouczono o skutkach niewykonania wezwania w terminie. W ocenie Sądu, w sprawie nie przedstawiono argumentacji uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.