I SA/Wa 1950/11

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. M. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. Wyrokiem z 24 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. M. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lipca 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. Wnioskiem z 29 maja 2012 r. skarżący R. M. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W wypełnionym urzędowym formularzu PPF wnioskodawca wyjaśnił, że prowadzi gospodarstwo domowe samotnie. Ponosi wyższe od przeciętnych koszty utrzymania z uwagi na swój wiek i niepełnosprawność (niezdolność do samodzielnej egzystencji). Poza opłatami związanymi z opłacaniem zakupu żywności, leków, środków higieny, czy też opłatami za czynsz i media skarżący ponosi, jak wyjaśnił, koszty sprawowania nad nim bezpośredniej opieki (przyrządzanie posiłków, sprzątanie, pranie – ok. 450 zł). Źródłem utrzymania składającego wniosek jest świadczenie emerytalne w wysokości 1403 zł brutto. Wnioskodawca wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych pomimo, iż zostało mu w tym zakresie przyznane prawo pomocy prawomocnym postanowieniem z 10 listopada 2011 r., ponieważ, jak wskazał, zmieniła się jego sytuacja materialna na skutek śmierci żony, z którą prowadził dotychczas wspólne gospodarstwo domowe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest natomiast możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu należy uznać za uzasadniony, mając na uwadze bardzo trudną sytuację materialną wnioskodawcy, który zmuszony jest z otrzymywanego świadczenia w wysokości 1403 zł brutto ponosić wydatki znacznie przekraczające przeciętne koszty utrzymania. Zawarta w aktach sprawy dokumentacja medyczna (ubezpieczeniowa) wnioskodawcy dowodzi, że ze względu na konieczność sprawowania nad nim stałej opieki zmuszony jest ponosić wydatki opisane w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uwzględnić jednocześnie należy, że skarżący prawomocnym postanowieniem z 10 listopada 2011 r. został w niniejszym postępowaniu zwolniony od kosztów sądowych. Powyższe zwolnienie nie upada po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji, wobec czego żądanie skarżącego w omawianym zakresie, ze względu na swoją bezprzedmiotowość, musi zostać pozostawione bez rozpoznania Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.