I SA/Wa 1951/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Gmina K. wniosła w piśmie z dnia 2 września 2010 r. skargę do na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1993 r., nr [...], o stwierdzeniu nabycia przez Gminę K. z mocy prawa własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej K., obręb [...], działki nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja stanowi podstawę do wpisu utraty prawa własności Gminy, która wynajmuje [...] podmiotom prowadzącym działalność w zakresie [...] K. i okolic, co spowoduje obniżenie przychodów budżetu Gminy. Nadto utrata tytułu prawnego do nieruchomości może również doprowadzić do znacznych utrudnień w [...], co jest jednym z ustawowych zadań własnych Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Badając całokształt okoliczności sprawy należało uznać, że wnioskodawca wykazał zaistnienie przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie. Wprawdzie decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji komunalizacyjnej zalicza się do aktów o charakterze deklaratoryjnym, które co do zasady nie podlegają wykonaniu, jednak nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku trwania mocy takiego aktu. Decyzja stwierdzająca nieważność komunalizacji może spowodować istotną zmianę stosunków w sferze prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, przywrócone zostają prawa byłych właścicieli, którzy mogą podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw własności. Oznacza to, że istnieje realna możliwość zbycia nieruchomości, która może doprowadzić do sytuacji, której skutki będą trudne do odwrócenia, zaś organ administracyjny działający w granicach swojej właściwości i kompetencji nie będzie miał żadnych możliwości prawnych zniweczenia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku zawartej umowy sprzedaży. Zatem powołane we wniosku okoliczności stanowią uzasadniającą przesłankę uwzględnienia wniosku i wstrzymania wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2010 r. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.