I SA/Wa 1952/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i A. S. na decyzję Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste postanawia: odrzucić skargę. J. S. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W jej treści zaznaczyli, że jest to skarga na decyzję Zastępcy Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2013 r., która organ ten odmawia uznania orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r., o ustaleniu opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste w kwocie [...] zł. Skarżący podkreślili, że stanowisko organu administracyjnego zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., jest błędne, gdyż sprzeciw zastępuje pozew, a wobec jego zwrotu nie wywołał żadnych skutków jakie ustawa wiąże z wniesieniem tego pisma procesowego do sądu, a zatem nie nastąpiła utrata mocy orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], którą ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 102, poz. 651 ze zm.) wiąże z wniesieniem sprzeciwu od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wskazać również należy, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r., skarżący sprecyzowali, że przedmiotem ich skargi nie jest wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste lecz niewiedza tegoż organu o orzeczeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2010 r., jako skutecznie obowiązującego po zwrocie pozwu/sprzeciwu, co narusza przepis art. 130 § 2 k.p.c. W odpowiedzi na skargę Zastępca Burmistrza [...] wyjaśnił, że w jego ocenie sprawa ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...] nie podlega kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż opłata z tytułu użytkowania wieczystego jest opłatą cywilnoprawną. Organ wskazał również, że w niniejszej sprawie nie była wydana decyzja administracyjna. Dodał również, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej została zaoferowana Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" od dnia 1 stycznia 2010 r., i obowiązuje J. i A. S. jako kolejnych nabywców prawa użytkowania wieczystego. W dniu [...] października 2011 r., Kolegium wydało orzeczenie ustalające opłatę dla przedmiotowej nieruchomości w wysokości [...] zł. Na skutek wniesienia sprzeciwu przez Spółdzielnię Kolegium w dniu [...] marca 2012 r., przekazało sprawę do Sądu Rejonowego dla [...] w W., co spowodowało utratę mocy tego orzeczenia. W dniu [...] maja 2012 r., Sąd Rejonowy dla [...] w W. zarządził zwrot pozwu na skutek nieusunięcia braków formalnych przez pełnomocnika Spółdzielni. Tym samym opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości została słusznie naliczona zgodnie z ofertą skierowaną do Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w wypowiedzeniu dotychczasowej opłaty rocznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga J. S. i A. S. podlega odrzuceniu, aczkolwiek z przyczyn niemerytorycznych, zawartych w skardze, a wyłącznie formalnych, dlatego też Sąd nie brał pod uwagę zarzutów skargi, a skupił się w pierwszej kolejności na kwestii jej dopuszczalności. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Ponadto sądy te orzekają w sprawach, w których przepisy ustawy szczególnej przewidują sądową kontrolę - art. 3 § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że treść wniesionej przez J. S. i A. S. do Sądu skargi wskazuje, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie. Skarżący zaznaczyli bowiem wyraźnie, że skarżą decyzję Zastępcy Burmistrza [...] zawartą w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że powołana decyzja jest w istocie pismem informacyjnym, w którym organ wyjaśnia swoje stanowisko w sprawie i wskazuje na skutki wniesienia sprzeciwu od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W świetle powyższego zgodzić należy się z organem, że przedmiotem skargi jest pismo informacyjne, które jako takie nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 i 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe uzasadnia odrzucenie skargi J. S. i A. S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.