I SA/Wa 1953/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz Województwa [...] kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Infrastruktury i Rozwoju, decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], wydaną po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Województwa [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. orzekającej o ustaleniu odszkodowania za przejęcie z mocy prawa nieruchomości, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja powyższa wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Nieruchomość położona w gminie [...], obręb [...], oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha, na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, przeznaczona została pod rozbudowę drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku [...]. W związku z powyższym Wojewoda [...] wszczął postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za powyższą nieruchomość. W toku prowadzonego postępowania organ ustalił, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność P. P. w całości. Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] Wojewoda [...] ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł za nieruchomość niezabudowaną położoną w obr. [...], jedn. ewid. [...] na rzecz P. P., zobowiązując do jego wypłaty Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] działający w imieniu Zarządu Województwa [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji organ powołał się na przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2013 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i wskazał, że swoje rozstrzygnięcie oparł na operacie szacunkowym z dnia [...] kwietnia 2013 r. sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego U. W. Od decyzji powyższej odwołanie do organu wyższego stopnia złożył Zarząd Województwa [...] zarzucając Wojewodzie naruszenie art. 97 § 1 pkt 4, art. 7, art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy uznając, że decyzja Wojewody [...] ustalająca odszkodowanie na rzecz P. P. jest prawidłowa. W uzasadnieniu wyjaśnił, że podstawę do ustalenia wysokości odkodowania stanowił operat szacunkowy z dnia [...] kwietnia 20113 r. sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego U. W. W ocenie organu odwoławczego operat ten sporządzony został zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 września 2004 r. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ wskazał, że w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność P. P. w związku z tym to on był uprawniony do otrzymania ustalonego odszkodowania. Organ uznał jednocześnie, że w sprawie brak jest podstaw do zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1pkt 4 kpa, tym bardziej, że strona odwołująca się przyznała, że postępowanie administracyjne w trybie art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, nie toczy się. Niezgadzając się z rozstrzygnięciem organu Województwo [...] wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzuciło organowi naruszenie: - art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie pomimo wystąpienia przesłanki obligującej organ do zawieszenia postepowania; - art. 100 § 1 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie w sprawie i przyjęcie, że okoliczność, iż nie toczy się postępowanie będące zagadnieniem wstępnym wyklucza możliwość zawieszenia w trybie art. 97 § 1 pkt 4 kpa.; - art. 7 i 77 kpa poprzez niepodjęcie rzez organ pierwszej instancji niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy i rozstrzygnięcie o istocie sprawy przed rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, pomimo stwierdzenia jego wystąpienia. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Województwo wniosło o uchylenie decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...]. Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie choć z innych przyczyn niż w niej wskazane. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako "ppsa" sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju jak i poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt. 2 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – dalej "kpa". Jak wprost bowiem wynika z akt sprawy, w tym z treści zaskarżonych decyzji, organy obu instancji uczyniły stroną postępowania podmiot nieuprawniony. Jak ustalił to już bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 973/14 i co wprost wynika z akt niniejszej sprawy, postępowanie administracyjne zakończone zaskarżoną decyzją prowadzone było od samego początku w stosunku do P. P. i to jego wskazano jako osobę uprawnioną do otrzymania odszkodowania za przejętą z mocy prawa na rzecz Województwa [...] nieruchomość. Tymczasem, ze znajdującej się w aktach sprawy księgi wieczystej nr [...] wynika, że właścicielem przedmiotowej nieruchomości był P. P. Organ ustalił zatem odszkodowanie na rzecz innej osoby aniżeli właściciel przejętej nieruchomości. Podkreślenia również wymaga, że przesłana na adres wskazany w rozdzielniku zaskarżonej decyzji przesyłka kierowana do ww. osoby, powróciła do organu niepodjęta z adnotacją poczty "wyprowadził się". Kierowanie zaś korespondencji na prawidłowy adres strony postępowania jest jednym z elementów prawidłowo prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Tym bardziej, że w okolicznościach niniejszej sprawy mogło to mieć istotny wpływ na wynik toczącego się postępowania. Na skutek bowiem kierowania korespondencji na niewłaściwy adres (przy dodatkowym wskazaniu błędnego nazwiska: zamiast P. wskazano P.) właściciel nieruchomości objętej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, nie miał możliwości zapoznania się z treścią wydanych w sprawie orzeczeń, w tym zaskarżonej decyzji, orazi ewentualnego ich zaskarżenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 119 pkt 1 i art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.