I SA/Wa 1956/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Anna Wesołowska WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę Pismem z [...] października 2015 r. (data wpływu do organu) P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie połączenia i wspólnego prowadzenia spraw nr: [...], [...], [...] i [...] oraz odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści tych postanowień. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] połączono i prowadzono jako jedno postępowanie sprawy nr: [...], [...], [...] i [...] z wniosku P. S. oraz odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści tych postanowień. W ustawowym terminie P. S. złożył zażalenie na postanowienie z dnia [...] lipca 2015 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji zasadnie zastosowała art. 62 kpa. Ponadto postanowienia Prezydenta [...] nr : [...], [...], [...] i [...] zostały wydane w sprawach, w których P. S. nie ma przymiotu strony i dlatego brak było podstaw prawnych do wyjaśnienia wątpliwości co do ich treści. Na powyższe postanowienie skargę wniósł P. S. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Kontrola sądu administracyjnego polega na zbadaniu, czy organ administracji nie naruszył przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że skarga została wniesiona na postanowienie w sprawie połączenia i wspólnego prowadzenia spraw nr [...], [...], [...] i [...] oraz odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści tych postanowień. Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdował art. 62 kpa, zgodnie z którym, w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony". gdy prawa i obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej. Wprawdzie art. 62 k.p.a. mówi tylko o możliwości prowadzenia jednego postępowania dotyczącego więcej niż jednej strony, jeśli spełnione są warunki w nim określone, ale tym bardziej można i należy prowadzić jedno postępowanie dotyczące tej samej strony, jeśli te warunki również są spełnione. Wniosek taki znajduje oparcie w art. 12 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 1999 r., sygn. akt I SA 630/98, ONSA 2000/1/25). Sąd w składzie rozpatrującym tę sprawę pogląd ten podziela, a w związku z tym połączenie i rozpatrzenie jednym postanowieniem spraw o numerach: [...], [...], [...] i [...] nie stanowi naruszenia prawa. Zdaniem Sądu prawidłowe są również rozstrzygnięcia organu administracji o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Takie postanowienie wydaje się, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione do organu administracji publicznej, 2) żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn, z wyłączeniem przyczyn wskazanych w przepisach rozdziału 1 działu II kodeksu (por. Z.R. Kmieciak, Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, Warszawa 2014, s. 211-212 i powołane tam orzecznictwo). W literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądów administracyjnych jednomyślnie prezentowane jest stanowisko, że wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego jest dopuszczalne wyłącznie z powodu przeszkód o charakterze przedmiotowym i podmiotowym oczywistych, tj. takich, których wystąpienie jest możliwe do stwierdzenia po wstępnej analizie wniosku. W analizowanym przypadku ów oczywisty przypadek zastosowania art. 61a § 1 K.p.a. bez wątpienia zachodzi. W ocenie Sądu organy słusznie przyjęły, że na wniosek P. S. nie może zostać wszczęte postępowanie w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści tych postanowień, które nie zostały wydane w sprawie, w której skarżącemu przysługuje przymiot strony. Tym samym z przyczyn podmiotowych brak było podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw w o spraw wywołanych skargą na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym.