I SA/Wa 1959/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...] Budownictwo Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "[...] Budownictwo Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 19 września 2012 r. "[...] Budownictwo Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...]. Decyzją tą Minister utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za nieruchomości niezabudowane, oznaczone jako działki nr [...], nr [...] i nr [...], położone w obrębie [...], jedn. ewid. [...], [...] przejęte z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa oraz o przyznaniu odszkodowania na rzecz [...] Bank [...] S.A. (pkt 2 decyzji), a także o zobowiązaniu Prezydenta [...] do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu odszkodowania stanie się ostateczna (pkt 3 decyzji). W skardze spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. Przy czym stosownie do orzecznictwa sądów Sygn. akt I SA/Wa 1959/12 administracyjnych, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając go nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, niepubl.). Jednocześnie podnieść należy, że nie wystarczy samo powtórzenie przez stronę zgłaszającą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest konieczne. Przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mają natomiast znaczenia i nie mogą być brane pod uwagę argumenty dotyczące charakteru zarzucanych organowi uchybień popełnionych w toku postępowania. Zarzuty podniesione w tym zakresie rozpatrywane będą przez Sąd rozpoznający skargę. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty wskazaniem okoliczności, które uprawdopodobniały, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej. Sąd stwierdza jednocześnie, że również z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomości, które z mocy prawa przeszły na własność Skarbu Państwa zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy przy tym, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje ono stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)]. Sygn. akt I SA/Wa 1959/12 W związku z tym, że skarżąca nie wykazała spełnienia ustawowej przesłanki, a z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. .