I SA/Wa 1964/06

WyrokWSA w Warszawie2007-08-17

Skład orzekający: Maria Tarnowska, Anna Łukaszewska - Macioch, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy, jeśli dowód doręczenia tej decyzji skarżącej jest niekompletny i nie pozwala na jednoznaczne ustalenie daty doręczenia?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się dowolności w ocenie materiału dowodowego, ponieważ brak było w aktach sprawy dowodu jednoznacznie potwierdzającego datę doręczenia decyzji organu pierwszej instancji skarżącej. Niekompletna kserokopia potwierdzenia odbioru nie mogła stanowić podstawy do stwierdzenia uchybienia terminu. W związku z tym, zaskarżone postanowienie zostało uchylone.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy zatwierdzającej podział nieruchomości, uznając, że odwołanie zostało wniesione z 5-dniowym opóźnieniem. Skarżąca Z. B. wniosła odwołanie, kwestionując podział nieruchomości i wskazując na problemy związane z przesunięciem granicy działki i poszerzeniem drogi. Sąd administracyjny uchylił postanowienie SKO, uznając, że brak było dowodu na prawidłowe doręczenie decyzji Wójta, co uniemożliwiało stwierdzenie uchybienia terminu.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i stwierdzono, że nie podlega ono wykonaniu. Zasądzono koszty postępowania od SKO na rzecz skarżącej oraz koszty nieopłaconej pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie NSA Anna Łukaszewska - Macioch Asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej Z. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 4. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A.S. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w W. przy ulicy [...] [...] m. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty za czynności adwokackie kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania Z. B., postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] o zatwierdzeniu podziału nieruchomości. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...] maja 2006 r. zatwierdził projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] na działki [...] i [...]. W dniu 25 lipca 2006 r. Z. B. wniosła odwołanie. W uzasadnieniu podniosła, że nie zgadza się na przesunięcie granicy jej działki nr [...] i przesunięcie pasa ziemi pod poszerzenie szosy, a także jej drogi oznaczonej jako działka nr [...] stanowiącej tylko dojazd do jej nieruchomości o nr [...] i działek nr [...] i [...] należących do małżonków L. Uważa, że powinien zostać zachowany stan dotychczasowy. Wskazała, że z uwagi na położenie działki [...] jeden jej koniec będzie przebiegać blisko domu, co spowoduje wiele uciążliwości związanych z ruchem samochodowym, zwłaszcza dla osoby starszej i schorowanej jaką jest. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy S z dnia [...] maja 2006 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona wniosła odwołanie z 5 – dniowym uchybieniem terminu. Z akt sprawy wynika, że decyzja Wójta Gminy S z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] została doręczona Z. B. w dniu 6 lipca 2006 r., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. Ze znajdującej się na odwołaniu prezentaty wynika natomiast, że odwołanie zostało złożone w dniu 20 lipca 2006 r. W ocenie organu złożenie odwołania po dniu 20 lipca 2006 r. skutkuje stwierdzeniem jego niedopuszczalności spowodowanej uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 KPA, zwłaszcza, że strona nie wnosiła o jego przywrócenie. Od powyższego postanowienia Z. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu podniosła, że wyznaczony termin był zbyt krótki, a uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie ma znaczenia wobec wagi jej problemów wynikających z trudnej sytuacji osobistej i zdrowotnej. Skarżąca wskazała, że - ze względu na stan swego zdrowia - nie jest w stanie wykonać warunków podziału i przesunąć parkanu w głąb swojej działki. Poza tym nie wyraziła zgody na zaproponowany podział działek, których obecnie jest dużo i o małym obszarze. W ocenie skarżącej spowodowane podziałem przybliżenie szosy do jej nieruchomości i związany z tym wzmożony ruch samochodowy, drgania gruntu oraz hałas będą miały na nią niekorzystny wpływ. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. W piśmie z dnia 14 grudnia 2006 r. Z. B. podtrzymała argumentację skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Nie można zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W., że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej dawał podstawy do przyjęcia, że odwołanie Z. B. z dnia 25 lipca 2006 r. złożone od decyzji Wójta Gminy S z dnia [...] maja 2006 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 KPA. W aktach niniejszej sprawy brak bowiem dowodu świadczącego o tym, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona Z.B. w dniu 6 lipca 2006 r. Za dowód potwierdzający tą okoliczność nie może być uznana kserokopia potwierdzenia odbioru nr nadawczy [...], ponieważ dokument ten pozbawiony jest pierwszej strony i nie zawiera oznaczenia identyfikującego decyzję z dnia [...] maja 2006 r. Poza tym odwołanie skarżącej z dnia 25 lipca 2006 r., dotyczące dwóch otrzymanych przez stronę decyzji zawiera ogólną informację, że jedna z nich (strona nie precyzuje która) doręczona została jako pierwsza. Wobec powyższego należało uznać, że poczynione przez Kolegium ustalenia co do rzeczywistej daty doręczenia decyzji organu pierwszej instancji oraz ocena materiału dowodowego sprawy noszą cechę dowolności, co świadczy o wydaniu zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 KPA, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu Kolegium zażąda od Wójta Gminy S dowodu doręczenia decyzji z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], który w sposób jednoznaczny potwierdzi datę doręczenia tej decyzji skarżącej. Natomiast w przypadku, gdy okaże się, że odwołanie od przedmiotowej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu Kolegium – uwzględniając warunki osobiste strony, treść art. 7, art. 8 i art. 9 KPA, a także zawarty w odwołaniu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania – winno potraktować pismo z dnia 25 lipca 2006 r. również jako prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a następnie wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych podania poprzez uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu i wskazujących na zachowanie 7 – dniowego terminu do wniesienia prośby. W wezwaniu należy w sposób zrozumiały pouczyć stronę o jej uprawnieniach wynikających z art. 58 KPA. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O zwrocie należnych skarżącej i jej pełnomocnikowi kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło