I SA/Wa 1967/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2005 r. sprawy ze skargi E. O. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przydziału osobnej kwatery stałej oddala skargę ISA/ WA 1967/04 UZASADNIENIE Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] listopada 2004 roku nr [...] na podstawie - art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 roku o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002r. Nr 42, poz. 368 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania E. O. od decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 roku Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie wniosku o przydział osobnej kwatery stałej w garnizonie K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Jak wynika ze zgromadzonego przez organ administracji publicznej materiału dowodowego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 roku Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w S. umorzył postępowanie o przydział osobnej kwatery stałej w garnizonie K. wszczęte z wniosku o poprawę warunków mieszkaniowych złożonego w dniu [...] marca 2003 roku przez starszego [...] w stanie spoczynku E. O.. Od powyższej decyzji E. O. wniósł odwołanie, w którym podniósł, że wydana decyzja jest niezadowalająca i krzywdząca, ponieważ "nie uwzględniono przyznanych prawnie praw do dodatkowej normy powierzchni mieszkaniowej na stałe". Ponadto odwołujący oczekuje wydania decyzji sprawiedliwej, ponieważ nie ma możliwości zamieszkiwać w jednopokojowej kwaterze przy schorzeniach jego i żony. E. O. powołał się na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. nr [...], z dnia [...] czerwca 1998 roku na mocy której, przyznane zostało uprawnienie do dodatkowej powierzchni mieszkalnej na stałe ze względu na stan zdrowia M. O., żony E.O.. W uzasadnieniu decyzji Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wskazał, że w dniu 1 lipca 2004 roku weszła w życie nowelizacja ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej dokonana ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203; Dz. U. Nr 151, poz. 1596). Zgodnie z art. 19 ust. 5 w/cyt. ustawy postępowania w sprawach wniosków o przydział osobnej kwatery stałej dyrektorzy oddziałów regionalnych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej umarzają. W myśl art. 19 ust. 6 ustawy o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych, listy oczekujących na przydział osobnej kwatery stałej prowadzone do dnia 30 czerwca 2004 roku ( ... ) stają się wnioskami, o których mowa wart. 24 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - w brzmieniu obowiązującym od dnia l lipca 2004 roku - i realizowane są w pierwszej kolejności. Natomiast zgodnie z przepisem art. 24 ust. l w/cyt. ustawy decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierza służby stałej wyznaczono na stanowisko służbowe lub w którym zajmuje takie stanowisko wydaje na wniosek dowódcy jednostki wojskowej i tylko na czas pełnienia obowiązków przez żołnierza służby stałej na tym stanowisku. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł E. O.. W uzasadnieniu podnosił, że zaskarżoną decyzją został pozbawiony nabytego prawa do dodatkowej powierzchni mieszalnej kwatery, naruszono jego prawo do poprawy warunków mieszkalnych, ponadto został pozbawiony możliwości złożenia wniosku i otrzymania ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery. Wnosił o zasądzenie kwoty 150.000 zł jako zadośćuczynienie i jednocześnie ekwiwalent za rezygnację z zamieszkałej przez niego kwatery oraz o zasądzenie kwoty 50.000 zł na rzecz Polskiego Związku [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] grudnia 2004 roku Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W dniu zaś 01.07.2004 r weszła w życie ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r., o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw / Dz U z 2004 r Nr 116 poz. 1203 l, która wprowadziła nowe zasady postępowania w zakresie zakwaterowania żołnierzy zawodowych i innych osób. Zgodnie ze znowelizowaną od dnia 1.07.2004 r ustawą z dnia 22.061995 r o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP ( Dz. U. Nr. 42 poz. 368 z późn. zm.) zasób mieszkaniowy pozostający w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przeznaczony jest wyłącznie na zakwaterowanie żołnierzy zawodowych. Zmiany zaistniały również w uwzględnianiu uprawnień do powierzchni mieszkalnej /zwanej obecnie powierzchnią użytkową podstawową!. W świetle art. 26 znowelizowanej ustawy)' do powierzchni mieszkalnej lokalu mieszkalnego / kwatery / nie uwzględnia się uprawnienia do dodatkowej powierzchni mieszkalnej przyznane na stałe ze względu na stan zdrowia. Wobec powyższego z dniem 01.07.2004 r skarżący utracił uprawnienie do przydziału lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem dodatkowej powierzchni mieszkalnej przyznanej ze względu na stan zdrowia żony i nie przysługuje mu poprawa warunków mieszkaniowych. W myśl aktualnie obowiązujących przepisów, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzje o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym żołnierzowi zawodowemu służby stałej na wniosek dowódcy jednostki wojskowej ( art. 24 ust. 1) lub za zgodą Ministra Obrony Narodowej innej osobie ( art. 29) Obecnie obowiązująca ustawa nie przewiduje przydziału lokalu mieszkalnego ( kwatery) na wniosek żołnierza zawodowego służby stałej lub innej osoby. Dlatego postępowanie prawidłowo zostało wszczęte, a następnie umorzone z mocy art. 19 ustawy o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej Polskiej oraz niektórych innych. W świetle powyższych przepisów uznać należy, że od l lipca 2004 roku brak jest podstawy prawnej do zrealizowania prawa do kwatery osobie uprawnionej do renty wojskowej poprzez przydział osobnej kwatery stałej w ramach poprawy warunków mieszkaniowych w związku z przyznaniem uprawnienia do dodatkowej powierzchni mieszkalnej przyznanej na stałe ze względu na stan zdrowia żony uprawnionego Pani M. O.. Mając powyższe na względzie na podstawie artykułu 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę należało oddalić.