I SA/Wa 1972/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie WSA Monika Nowicka asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta J. z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] ,orzekającą o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę nr ewidencyjny [...] z obrębu [...], zabudowaną budynkiem mieszkalnym, położoną w J. przy ul. [...]. Decyzję wydano w oparciu o następujący stan faktyczny. W dniu 14 kwietnia 2004 r. Z. Z. złożył wniosek o nabycie z mocy prawa własności nieruchomości położonej w J. przy ul. [...] - w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 26 lipca 2001 roku. Zgodnie z art. 1 ust.1 powyższej ustawy, w brzmieniu nadanym jej przez art. 15 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2003 r. Nr 64, poz.592), osoba fizyczna będąca użytkownikiem lub współużytkownikiem wieczystym, która spełnia wszystkie przesłanki wskazane w powyższym przepisie nabywała roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności nieruchomości. Nabycie powyższego prawa własności następowało z dniem, w którym decyzja administracyjna w przedmiocie nabycia stawała się ostateczna. W toku postępowania ustawą z dnia 29 lipca 2005 roku (Dz. U. z 2005 Nr 175 poz.1459) uchylono poprzednią ustawę z 2001 roku o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, a jej postanowienia zastąpiono nową ustawą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Powyższa ustawa zniosła nieodpłatność nabywania prawa własności oraz uzależniła możliwość przekształcenia od złożenia wniosku przez wszystkich użytkowników wieczystych. Zgodnie z art. 8 nowej ustawy, do spraw wszczętych na podstawie ustawy poprzednio obowiązującej i nie zakończonych prawomocną decyzją stosuje się przepisy nowej ustawy. W związku z tym dalsze postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było już zgodnie z nowymi zasadami przekształcania prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W dniu 30 stycznia 2006 r. Z. Z. złożył pisemne żądanie bezzwłocznego wydania decyzji w sprawie. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r Burmistrz Miasta J. odmówił Z. Z. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności działki gruntu nr ewidencyjny [...] z obrębu [...], położonej w J. przy ul. [...] ze względu na fakt, iż wniosek uchybiał przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności - ponieważ nie zawierał zgody drugiego użytkownika wieczystego tj. żony wnioskodawcy. W odwołaniu od tej decyzji Z. Z. podniósł, iż złożył wniosek o bezpłatne uwłaszczenie przedmiotowej działki. Wobec tego decyzja - odmawiającą przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i nawiązująca do odpłatnego przekształcenia - została wydana z naruszeniem przepisów o bezpłatnym przekształceniu. Zarzucił również, że decyzja została wydana w wyniku postępowania, które prowadzone było w sposób przewlekły. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta J. z dnia [...] sierpnia 2006 r. - w całości podzielając jego argumenty. Organ odwoławczy stwierdził, że odmowa nabycia prawa własności nieruchomości spowodowana była faktem, iż wniosek Z. Z. nie zawierał zgody drugiego użytkownika wieczystego - żony wnioskodawcy R. Z. Kolegium stwierdziło, że przedmiotowy wniosek został złożony w czasie, gdy obowiązywała ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, ale później została ona uchylona i w momencie wydania decyzji obowiązywała już ustawa z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 8 nowej ustawy, do spraw wszczętych na podstawie ustawy poprzednio obowiązującej i nie zakończonych prawomocną decyzją stosuje się przepisy nowej ustawy. Wobec tego prawidłowo Burmistrz Miasta J. prowadził postępowanie zgodnie z nowymi zasadami przekształcania prawa użytkowania wieczystego w prawo własności – w związku z czym decyzja odmawiająca przekształcenia odpowiada w pełni wymogom prawa Art. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku stanowi, że z żądaniem przekształcenia występują wszyscy użytkownicy wieczyści. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy wypisu z rejestru gruntów opatrzonego datą 16 lutego 2005 roku, użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości są Z. i R. Z. Aby więc skutecznie wszcząć postępowanie w trybie powyższej ustawy konieczny był wniosek obu użytkowników wieczystych. Ponieważ wniosek złożył tylko pan Z. Z. dlatego też jego odwołanie nie mogło zostać uwzględnione. Poza tym organ uznał, że bez względu na przyczyny zaistniałego stanu nie jest możliwe orzekanie na podstawie nieobowiązujących już przepisów prawa. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. Z. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż "nigdy nie występowaliśmy o odpłatne uwłaszczenie działki i nigdy nie odwołaliśmy się od decyzji nie przyznania nam odpłatnego przejęcia działki – wyraźnie zostało określone, że chodzi nam o decyzję nieodpłatnego uwłaszczenia działki". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo – administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta J. o odmowie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, z powodu braku ustawowej przesłanki - zgody drugiego użytkownika wieczystego tj. żony wnioskodawcy. Burmistrz Miasta J. oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznali - a Sąd w całości podzielił ich stanowisko - że zastosowanie w niniejszej sprawie mają przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (Dz. U. 2005 r. Nr 175 poz. 1459). Zgodnie z art. 6 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa tj. prawa obowiązującego w dacie wydania decyzji – nie mogą orzekać na podstawie przepisów prawa, które już nie obowiązuje. Przepis art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. stanowi, że do spraw wszczętych na podstawie ustawy poprzednio obowiązującej i nie zakończonych prawomocną decyzją stosuje się przepisy nowej ustawy, zaś z art. 2 wynika, że z żądaniem przekształcenia występują wszyscy użytkownicy wieczyści. Wobec tego prawidłowo postępowanie prowadzone już było zgodnie z nowymi zasadami, a skoro użytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości są Z. i R. Z., to aby skutecznie wszcząć postępowanie dotyczące przekształcenia prawa, konieczny był wniosek obu użytkowników wieczystych. Ponieważ zaś wniosek złożył tylko Z. Z., dlatego też słusznie organy orzekające w sprawie nie uwzględniły jego wniosku. Konkludując, należy stwierdzić, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta J. - jest prawidłowa. Organy obu instancji wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy, szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy rozstrzyganiu tej sprawy oraz przekonująco uzasadniły swoje decyzje – zyskując całkowitą aprobatę Sądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.