I SA/Wa 1979/10

Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2010r, nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza granicami RP postanawia odmówić przyznania Z. K. prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z [...] sierpnia 2010r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] orzekającą o odmowie potwierdzenia Z. K. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez G. A. oraz P. K. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, położonej w miejscowości S., woj. S. W toku postępowania skarżący skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu Z. K. wyjaśnił, że mieszka w K. pozostaje sam w gospodarstwie domowym, a źródłem jego utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł. Na wezwanie referendarza sądowego z 13 maja 2011 r. Z. K. wyjaśnił, że zamieszkując w K. otrzymuje emeryturę w wysokości [...] i dodatek w wysokości [...], ponadto pobiera polska emeryturę w wysokości ujawnionej w formularzu. Ponadto dodał, że w K. zamieszkuje wraz z sublokatorem, jest to lokal subsydiowany, miesięczna opłata z tego tytułu to kwota [...] zł. Na wstępie stwierdzić należy, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Jak wynika z powyższego miesięczny "[...]" dochód skarżącego kształtuje się na poziomie [...] co stanowi równowartość [...] zł (przelicznik według tabeli kursów Narodowego Banku Polskiego z dnia 2011-06-22 nr 120/A/NBP/2011 średni kurs dolara kanadyjskiego kształtował się w wysokości 1 CAD 2,8451 zł). Ponadto, jak zaznaczono już wcześniej, uzyskuje on dochód w P. w wysokości [...] zł. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia stwierdzić należało, że Z. K. nie wykazał, że spełnia przesłanki do uzyskania prawa pomocy w żądanym zakresie. Zauważyć, że prawo pomocy jest skierowane w pierwszej kolejności do tych osób, które z uwagi na szczególnie trudną sytuację majątkową nie są w stanie samodzielnie opłacić kosztów postępowania i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Zdaniem referendarza rozpoznającego wniosek skarżący nie zalicza się do tej grupy osób. Skarżący uzyskuje dwa dochody: w P. i w K. w której na stałe przebywa, ma zapewnione potrzeby bytowe, bowiem wspólnie z drugą osobą zajmuje lokal mieszkalny, który jest subsydiowany przez rząd [...]. Łączny "[...]" dochód skarżącego to kwota ponad [...] zł, który wraz z dochodem uzyskiwanym w Polsce daje kwotę ok. [...] zł. Nie można zatem stwierdzić, że w realiach polskich – a takie kryterium odniesienia należy przyjąć skoro wnioskodawca chce profesjonalnego pełnomocnika do reprezentowania go w postępowaniu przed sądem polskim – nie jest on w stanie partycypować w kosztach opłacenia adwokata, tym bardziej, że koszty te są niższe niż koszty porównywalnej usługi świadczonej przez adwokata w K. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.