I SA/Wa 1979/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie czynności organu postanawia odrzucić skargę. W.W., pismem z dnia 22 lipca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], stanowiące odpowiedź na skargę W.W. z dnia [...] maja 2013 r. na pracowników [...] Urzędu Wojewódzkiego "za nieprzestrzeganie przepisów, obowiązków pracowniczych, za odpowiedzi udzielane zwykłym pismem, a nie decyzją administracyjną lub postanowieniem". Skarżący wniósł o zobowiązanie Wojewody [...] do "rzetelnego, dokładnego zbadania, załatwienia sprawy zgodnie z prawem, udzielenie mu odpowiedzi", podkreślając m.in. że wnioski wysnute w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. są "nieprawdziwe, wybiórcze, niezgodne z prawem". W obszernej odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że zaskarżone pismo nie należy do żadnej z zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów określających właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga W.W. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaskarżone pismo Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nie mieści się bowiem we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Zaskarżone pismo – zdaniem Sądu - nie stanowi aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, nie jest też decyzją administracyjną, czy też postanowieniem. Pismo to jest pismem o charakterze informacyjnym i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw mogą być przedmiotem skargi powszechnej uregulowanej w Dziale VIII kpa. Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 i nast. kpa nie podlegają jednak kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.