I SA/Wa 198/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 198/10 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości w drodze przetargu nieograniczonego postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 lutego 2010 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez M. K. uchwały Rady Miejskiej W. z dnia [...] marca 2009 r., nr [...], wyrażającej zgodę na zbycie w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] i [...] o łącznej pow. [...] ha. W dniu 27 kwietnia 2010 r. M. K. wystąpiła z wnioskiem, uzupełnionym następnie pismem z 12 lipca 2010 r., o zmianę postanowienia z dnia 12 lutego 2010 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że Rada Miasta W. wypowiedziała jej w dniu [...] czerwca 2009 r. umowę dzierżawy ze skutkiem na dzień [...] maja 2010 r. Wobec tego po tym okresie Miasto W. będzie zobligowane do ogłoszenia przetargu na powyższą nieruchomość. Wykonanie zaskarżonej uchwały doprowadzi zatem do nabycia nieruchomości w drodze przetargu nieograniczonego bez uwzględnienia jakichkolwiek uprawnień skarżącej wynikających z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Tym samym skarżąca poniesie znaczną szkodę i nastąpią skutki trudne do odwrócenia, bowiem skarżąca zostanie pozbawiona możliwości prowadzenia dotychczasowej działalności gospodarczej, co spowoduje utratę jedynego jej źródła utrzymania. W wyniku wykonania zaskarżonej uchwały istnieje realne niebezpieczeństwo zbycia nieruchomości, co może doprowadzić do sytuacji, której skutki będą trudne do odwrócenia, zaś organ administracyjny, działający w granicach swojej właściwości i kompetencji zostanie wówczas pozbawiony jakichkolwiek możliwości prawnych do zniweczenia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku zawarcia umowy sprzedaży. Nadto skarżąca podniosła, że z myślą o dalszym prowadzeniu działalności gospodarczej zaciągnęła kredyt obrotowy i kredyt konsumencki. Wykonanie uchwały, a następnie sprzedaż nieruchomości w przetargu nieograniczonym skutkować będzie dla skarżącej koniecznością zakończenia dotychczas prowadzonej działalności, a co za tym idzie koniecznością spłaty zaciągniętego kredytu obrotowego, co uniemożliwi jej spłatę kredytu konsumenckiego, a będąc osobą samotną, zostanie pozbawiona jedynego źródła utrzymania. Skarżąca przedmiotowy wniosek argumentowała także prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w W. postępowaniem przygotowawczym w stosunku do Burmistrza Miasta W. w sprawie niedopełnienia obowiązków przez Burmistrza w zakresie procedury sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast w świetle art. 61 § 4 tej ustawy postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Z art. 61 § 4 p.p.s.a. wynika zatem, iż sąd może zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie, ale warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany - zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Zatem zasadne będzie dokonanie zmiany postanowienia w przypadku ujawnienia się, po wydaniu wcześniejszego orzeczenia, okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku. Na stronie występującej o zmianę postanowienia spoczywa obowiązek wykazania spełniania tego warunku. Argumenty podniesione przez skarżącą we wniosku o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały nie stanowią nowych okoliczności uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Okoliczności podane we wniosku o zmianę postanowienia były już przedmiotem analizy Sądu w związku z koniecznością rozpoznania wniosku zawartego w skardze lub też zostały zawarte w zażaleniu na postanowienie z dnia 12 lutego 2010 r. Nową okolicznością jest podany przez skarżącą fakt prowadzenia postępowania przygotowawczego przez Prokuraturę Rejonową w W. Jednak wszczęcie postępowania przygotowawczego w celu wyjaśnienia czy doszło do popełnienia przestępstwa przy podjęciu uchwały w sprawie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie jest okolicznością mogącą stanowić podstawę uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 p.p.s.a. Powtórzyć zatem należy, gdyż zostało to już wyjaśnione w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 lutego 2010 r., iż uwzględnienie wniosku może nastąpić w przypadku wykazania przez wnioskodawcę, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie należy przy tym utożsamiać okoliczności mogących stanowić podstawę uwzględnienia skargi, a więc podlegających rozpoznaniu przy ocenie zgodności z prawem zaskarżonego aktu, z okolicznościami mogącymi stanowić podstawę uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Wstrzymanie wykonania aktu następuje jedynie w sytuacji wykazania zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a w przypadku wystąpienia o zmianę postanowienia wydanego w tym przedmiocie, także spełnienia warunku wymienionego w art. 61 § 4 p.p.s.a. Skarżąca nie wykazała, iż zaistniały podstawy do zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2010 r. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.