I SA/Wa 1981/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stopnia naukowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] utrzymała w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2007 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie odmowy nadania stopnia naukowego doktora [...] M. K. zakończonego decyzją Centralnej Komisji do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych z dnia [....] grudnia 2006 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w sprawie nie występują przesłanki, o których mowa w art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz w art. 145 Kodeksu postępowania administracyjnego. Od daty wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r. nie pojawiły się nowe okoliczności, które miałyby wpływ na ocenę dotychczas zgromadzonego materiału. Okolicznością taką nie jest przesłuchanie w charakterze podejrzanego jednego z promotorów rozprawy doktorskiej. Okoliczność ta ma znaczenie dla oceny odpowiedzialności karnej osób biorących udział w popełnieniu czynu zabronionego. Centralna Komisja oceniła rozprawę doktorską pod kątem spełnienia przesłanek z ustawy z dnia 14 marca 2003 r., tj. czy praca doktorska pt. [...] stanowi oryginalne rozwiązanie problemu naukowego. Rozprawa nie spełnia takich wymogów, gdyż nie jest pracą samodzielną. Faktu tego nie może zmienić toczące się postępowanie karne. Podstawą prawną wznowienia postępowania był art. 29 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, tj. naruszenie praw autorskich i dobrych obyczajów w nauce. W takich sprawach nie zastosowania termin z art. 146 k.p.a. Przepisy tej ustawy nie wprowadzają ograniczenia czasowego dla wznowienia postępowania w sprawie nadania stopnia naukowego. Wnioskodawca bezpodstawnie twierdzi, iż w sprawie występują przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W sprawie nie pojawiły się żadne nowe dowody mające wpływ na ocenę dotychczasowego postępowania. Bezsporne jest, że M. K. naruszyła prawa autorskie i dobre obyczaje w nauce. Stopień doktora uzyskany został niezgodnie z prawem. Kwestionowane przez skarżącą uzasadnienie decyzji – ograniczone w swej treści – jest wynikiem szczególnego charakteru tego postępowania (podjęcie decyzji w głosowaniu tajnym). Zarzuty dotyczące kwestii treści decyzji i ograniczonego uzasadnienia, nie mają żadnego znaczenia dla legalności decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. K. zarzuciła decyzji z [...] września 2007 r. naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 29 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki i wniosła o stwierdzenie jej nieważności ewentualnie o uchylenie zaskarżonej uchwały i pozostawienie w obrocie prawnych uchwały nr [...] z dnia [...] maja 1999 r. o nadaniu skarżącej stopnia naukowego doktora [...]. Skarżąca wskazała, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w uzasadnieniu decyzji nie odniosła się do przedstawionych przez nią zarzutów. Powyższy istotny brak ograniczył możliwość merytorycznej obrony przed postawionymi zarzutami. Odpowiadając na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga została uwzględniona, choć z innych przyczyn niż w niej wskazane. Z akt sprawy wynika, że do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w dniu 7 maja 2007 r. wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 20 kwietnia 2007 r. z wnioskiem o "wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2007 r." Dalej pełnomocnik skarżącej pisze, że wnosi na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. o wznowienie postępowania w celu uchylenia ostatecznej decyzji z dnia 3 kwietnia 2007 r. sygn. I SA/Wa 453/07. Pismo z dnia 20 kwietnia 2007 r. adresowane jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zaznaczono w nim, że składane jest za pośrednictwem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Wymieniony wniosek stał się podstawą do wydania decyzji z dnia [...] maja 2007 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie odmowy nadania skarżącej stopnia naukowego doktora nauk medycznych. W ocenie Sądu tak sformułowane żądanie skarżącej nie mogło stanowić podstawy do wydania powyższej decyzji. We wstępnej części wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik skarżącej wyraźnie wskazał adresata i określił żądanie podając, że chodzi o ostateczną decyzję z dnia 3 kwietnia 2007 r. sygn. I SA/Wa 453/07. Taką datę i sygnaturę ma postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie odrzucenia skargi M. K. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...]. W tej sytuacji należało stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. wezwać wnioskodawcę do usunięcia wątpliwości co do treści żądania w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Niewyjaśnienie tej kwestii przed rozpoznaniem wniosku powoduje naruszenie powołanego wyżej przepisu i mogło to mieć wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).