I SA/Wa 1981/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] maja 2009 nr [...] w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] maja 2009 nr [...]. K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Skarżący w powyższej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.). Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] maja 2009 r. nie uzasadnił swojego wniosku. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. Analiza skargi prowadzi do wniosku, że skarżący nie zawarł w niej uzasadnienia wniosku o wstrzymanie ww. decyzji, bowiem zarzuty skarżącego dotyczą kwestii merytorycznych. Tymczasem samo złożenie skargi i zawarcie w niej wniosku o wstrzymanie decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] maja 2009 r. nie jest wystarczające, gdyż skarżący winnien wykazać zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., w szczególności w jaki sposób i z jakich zdarzeń powstanie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro merytoryczne zarzuty zawarte w skardze nie są tożsame z przesłankami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. to należało uznać, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej uchwały nie został opatrzony stosownym uzasadnieniem. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.