I SA/Wa 1985/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie: WSA Joanna Skiba (spr.) WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o. o. [...] z siedzibą w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania S. Sp.z o.o. od pisma Zastępcy Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] informującego o braku podstaw prawnych do ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość. W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy : Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Zastępca Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami W. poinformował S. Sp. zo.o, że skoro decyzja podziałowa Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., na mocy której wydzielono pod drogi m.in. działki ewidencyjne nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha w obrębie ewidencyjnym[...] , nie była objęta zakresem art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 z poźń. zm. powoływana dalej jako ugn.), tym samym sporne działki nie przeszły na własność miasta W. , a więc brak jest podstaw prawnych do ustalenia i wypłaty odszkodowania na rzecz S. Sp. zo.o. Od powyższego pisma odwołanie złożył S. Sp. zo.o. Rozpoznając złożone odwołanie Wojewoda [...] przywołał treść art. 127 § 1 i 2 kpa i wskazał, że rozpatrzenie sprawy w trybie odwoławczym może nastąpić dopiero po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Natomiast w myśl art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie więc z treścią tego przepisu organ odwoławczy obowiązany jest zbadać dopuszczalność odwołania. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy organ zauważył, że wnioskiem z dnia 25 marca 2011 r. S. Sp. zo.o., powołując się na treść art. 98 ust. 3 ugn., zwróciła się do Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [... oznaczoną jako działki ewidencyjne: nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha w obrębie ewidencyjnym[...]. Pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Zastępca Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. poinformował o braku podstaw do ustalenia odszkodowania. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżone pismo z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie jest decyzją. Pismo to bowiem, poza datą wydania, oznaczeniem strony oraz wskazaniem podstawy prawnej nie zawiera podstawowych elementów decyzji tj. nie zawiera oznaczenia organu administracji publicznej, rozstrzygnięcia i uzasadnienia, pouczenia o prawie odwołania oraz podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W zaskarżonym piśmie udzielono jedynie informacji o braku możliwości ustalenia i wypłaty odszkodowania za działki ewidencyjne : nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha i nr [...]o pow. [...]ha. Pismo to nie spełnia zatem wymogów jakim powinna odpowiadać decyzja, określonych w art. 107 kpa. Rozstrzygnięcia nie można ani domniemywać, ani wyprowadzać z treści uzasadnienia , powinno ono być wyrażone expressis verbis w osnowie decyzji, a wniosek S. Sp. zo.o. z dnia 25 marca 2011 r. winien być rozpoznany merytorycznie tj. decyzją administracyjną. Skargę na powyższe postanowienie wniósł S. Sp. z.o.o. zarzucając naruszenie art. 104 §1 i 2 kpa oraz art. 134 kpa . Stawiając ten zarzut wniósł o uchylenia zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Powyższe regulacja określa podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu i czy postępowanie poprzedzające ich wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji ani naruszenia norm prawa materialnego ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Rozpoznawana sprawa dotyczy postanowienia z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] Wojewody [...], którym orzeczono, że od pisma Zastępcy Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie przysługuje odwołanie. Dla oceny zasadności złożonej w niniejszej sprawie skargi podstawowe znaczenie ma ustalenie, czy wskazane wyżej pismo Zastępcy Dyrektora z dnia [...] kwietnia 2011 r. informujące skarżącą spółkę o braku podstaw do zastosowania art. 98 ust. 1 ugn stanowi decyzję administracyjną, czy też takiej decyzji nie stanowi. W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki nie można przyjąć, że pismo to stanowi decyzję administracyjną. Stosownie do art. 104 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej, natomiast wedle § 2 tego przepisu decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Składniki decyzji wymienia art. 107 § 1 k.p.a. wskazując, iż akt ten powinien zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Podstawowe przy tym znaczenie posiada ten element decyzji, który rozumiany jest jako ustalenie wiążących konsekwencji prawnych określonego stanu faktycznego albo też stwierdzenie czy stworzenie sytuacji prawnej podmiotu, do którego decyzja jest kierowana. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy przyjąć, iż Wojewoda prawidłowo nie zakwalifikował pisma Zastępcy Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] jako decyzji administracyjnej. Nie spełnia ono bowiem wymogów z powołanego wyżej art. 107 § 1 k.p.a., przede wszystkim zaś brak w nim owego minimum obligatoryjnych elementów. Przedmiotowe pismo wskazuje wprawdzie na organ, od którego pochodzi, jak też adresata. Nie posiada jednak podpisu osoby upoważnionej oraz elementu o znaczeniu podstawowym a mianowicie rozstrzygnięcia. Zastępca Dyrektora Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. w przedmiotowym piśmie udziela jedynie wnioskodawcy informacji odnośnie tego, iż decyzja podziałowa nie została wydana zgodnie z dyspozycją art. 98 ugn , tym samym nie stała się własnością W. i brak jest podstaw prawnych do ustalenia i wypłaty odszkodowania. Mając na uwadze jego treść nie można zatem wysnuwać twierdzenia, iż rozstrzyga ono sprawę co do jej istoty czy też, że w inny sposób kończy sprawę w danej instancji w rozumieniu art. 104 § 2 k.p.a. Nie określa bowiem sytuacji prawnej konkretnego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie, nie rozstrzygając o jego prawach czy obowiązkach. Pismo to ma jedynie walor informacyjny. W związku z powyższym zasadne było działanie organu drugoinstancyjnego, polegające na stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania od tego pisma. Brzmienie art. 127 § 1 k.p.a w sposób wyraźny wskazuje, iż odwołanie służy tylko od podjętej w pierwszej instancji decyzji. W świetle zaś art. 134 organ stwierdza niedopuszczalność odwołania. Przyczyny owej niedopuszczalności mogą być dwojakiego rodzaju, natury podmiotowej i przedmiotowej. W tym ostatnim wypadku chodzi o nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia. Sytuacja taka występuje w przedmiotowej sprawie, bowiem czynność organu - pismo z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie jest decyzją (zarówno co do nazwy, jak i treści), o której mowa w powołanym wyżej art. 127 § 1 k.p.a. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że przedmiotem niniejszego postępowania sądowego nie była ani kwestia przejścia prawa własności określonych nieruchomości, ani też kwestia ustalenia odszkodowania za nieruchomości . Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.