I SA/Wa 199/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz (spr.) Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia tekstu postanowienia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] nr [...], z dnia [...] maja 2015 r. odmawiające wyjaśnienia całego tekst postanowienia nr [...], z dnia [...] maja 2015 r. Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy. Pismem z dnia 20 kwietnia 2015 r. P. S. skierował do Prezydenta [...] wniosek o wyłączenie wszystkich zatrudnionych w Ośrodku Pomocy Społecznej [...] pracowników (w tym kilkunastu wskazanych z imienia i nazwiska) od udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie przesłanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...] kwietnia 2015 r, nr [...]. Zdaniem wnioskodawcy wyłączenie wskazanych pracowników, którzy mają już ugruntowany pogląd na jego sprawy, pozwoli na uniknięcie stronniczości oraz uczyni bardziej skuteczną zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], Prezydent [...] odmówił wyłączenia pracowników OPSu. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że przedmiotowy wniosek nie wyczerpuje dyrektyw art. 24 -27 zawartych w rozdziale 5 działu I Kodeksu postępowania administracyjnego, a dotyczącym wyłączenia pracownika oraz organu. Pismo P. S. zawiera jedynie ogólne sfomułowanie kodeksowe, niczym dodatkowo niepoparte. Tymczasem ustawodawca wyraźnie wskazuje w ww przepisach przesłanki, które muszą być spełnione by można było dokonać wyłączenia pracowniku lub organu od udziału w postępowaniu. Organ podkreślił również, że tylko kilka osób spośród wymienionych przez wnioskodawcę z imienia i nazwiska występowało w spornym postępowaniu. Pozostałe zaś nie brały udziału w toczącym się postępowaniu. Byli to przykładowo pracownicy księgowości, czy też Środowiskowego Domu Pomocy Społecznej - placówki Ośrodka dla Osób z zaburzeniami psychicznymi. W związku z przesłaniem do organu pisma, w którym P. S. wyraził niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia, Dyrektor OPS [...] pismem z dnia 13 maja 2015 r., zwrócił się do strony o sprecyzowanie zarzutów i wyszczególnienie, co jest niezrozumiałe w skarżonym postanowieniu oraz jakie sformułowania, bądź słowa budzą wątpliwości strony. Pismem z dnia 18 maja 2015 r. P. S. wskazał, że żąda wydania mu postanowienia o wyjaśnienie całego tekstu skarżonego postanowienia nr [...]. Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], odmówił wyjaśnienia tekstu postanowienia nr [...]. W ocenie organu uzasadnienie wniosku było lakoniczne, a P. S. nie podał żadnej argumentacji formalno – prawnej i merytorycznej. Na powyższe postanowienie P. S. wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając w oparciu o art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a.", utrzymało w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji nr [...], wskazując na brak podstaw do jego uwzględnienia. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2015 r. P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie skarżącego zaskarżone postanowienie sprzeczne jest z obowiązującymi przepisami procedury administracyjnej. W związku z czym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, jak też o wymierzenie grzywny organowi za niezałatwienie sprawy w ustawowym trzydziestodniowym terminie. P. S. zarzucił Kolegium naruszenie art. 24 K.p.a. w zw. z art. 27 K.p.a., poprzez brak rozpoznania jego wniosku o wyłączenie członków kolegium, obejmującego m. in. członków składu orzekającego w zaskarżonym postanowieniu, który to wniosek nie został zresztą prawidłowo podpisany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na bezzasadność podniesionych w niej zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie, wbrew podniesionym zarzutom, odpowiada prawu. Kontroli Sądu podlega postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], odmawiające wyjaśnienia wątpliwości strony, co do treści postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyłączenia pracowników OPSu. Podstawą rozstrzygnięcia wydanego w przedmiotowej sprawie był art. 113 § 2 K.p.a. Przepis ten stanowi, że organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości, co do treści decyzji. Na mocy art. 126 K.p.a przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień. W nauce prawa administracyjnego przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości co do treści orzeczenia jest konieczne wtedy, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy (por. B. Adamiak i J. Borkowski K.p.a. - komentarz s. 516). Przedmiotem postanowienia wydanego w trybie art. 113 § 2 K.p.a. jest wyłącznie wyjaśnienie stronom tego, jak organ rozumiał własne rozstrzygnięcie. Celem instytucji uregulowanej w tym przepisie jest zatem usunięcie niejasności co do treści decyzji, przede wszystkim wówczas, gdy jest ona niejednoznaczna lub nacechowana zawiłością utrudniającą ustalenie sensu samego rozstrzygnięcia sprawy. Wyznaczone przepisem art. 113 § 2 K.p.a. pole działania organu jest ograniczone wyłącznie do wyjaśnienia stronie zgłoszonych wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń niejasnych sformułowań, wyjaśnień bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Dodania wymaga również, że w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 113 § 2 K.p.a. organ nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego w takim zakresie, jak w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji o charakterze merytorycznym. W postępowaniu w trybie art. 113 § 2 K.p.a. organ ma tylko obowiązek określić żądanie strony i dokonać jego konfrontacji z treścią wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, którego wyjaśnienia domaga się strona, zmierzając do oceny, czy decyzja zawiera niejasności. W ocenie Sądu, Prezydent [...] w odpowiedzi na złożony wniosek w postanowieniu nr [...], w sposób jasny i wyraźny wyjaśnił skarżącemu, co legło u podstaw orzeczenia o odmowie wyłączenia od orzekania wszystkich pracowników OPSu. Przede wszystkim wnioskodawca wysunął tezę, że uczestniczenie przez pracowników OPSu w danych czynnościach procesowych ugruntuje ich jednoznaczne poglądy na dany stan faktyczny i określony sposób rozstrzygnięcia sprawy, co nasuwa uzasadnione wątpliwości, co do ich bezstronności i obiektywizmu. Słusznie zatem organy obu instancji odmawiając wyjaśnienia wątpliwości, co do treści orzeczenia z dnia [...] maja 2015 r., wskazały na ogólne sformułowania wniosku niepoparte jakimikolwiek dowodami, mogącymi świadczyć o konieczność zastosowania w art. 24 -27 K.p.a. Tym bardziej, że jak wyjaśnił to organ skarżący domagał się wyłączenia od orzekania wszystkich pracowników OPSu, również tych, którzy nie orzekali w tej konkretnej sprawie. Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcia organów orzekających w niniejszej sprawie, które odmówiły wyjaśnienia wątpliwości strony, co do treści postanowienia z dnia [...] maja 2015 r., były prawidłowe, albowiem treść postanowienie nr [...] była na tyle jasna i czytelna, że nie wymagała jakiegokolwiek wyjaśnienia. W ocenie Sądu niezasadne są również pozostałe zarzuty skargi. I tak zarzuty dotyczące bezczynności, czy przewlekłego prowadzenia postępowania nie podlegają ocenie w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest ocena prawidłowości postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia tekstu postanowienia, a nie skarga na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania. Z kolei nierozpoznanie wniosku skarżącego (nawet takiego, który nie zostałby podpisany) o wyłączenie członków składu orzekającego wydającego zaskarżone postanowienie, w ocenie Sądu pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Ponadto w aktach sprawy brak jest dowodu, że skarżący przed wydaniem zaskarżonego postanowienia w przedmiocie sprostowania wnosił o wyłączenie od rozpoznawania sprawy członków Kolegium, którzy to postanowienie wydali. Z akt nie wynika także, by członkowie Kolegium orzekający w sprawie podlegali obligatoryjnemu wyłączeniu, z przyczyn opisanych w art. 24 § 1 K.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym.