I SA/Wa 1996/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 13 października 2025 r. nr DO-III.7611.156.2019.KK w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. M. Z. (dalej jako ,,skarżący") reprezentowany przez A. P. pismem z dnia 11 listopada 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 13 października 2025 r. nr DO-III.7611.156.2019.KK w przedmiocie umorzenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 18 grudnia 2025 r. (k.20 akt sądowych), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 grudnia 2025 r., wezwał skarżącego reprezentowanego przez A. P. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez: własnoręcznie podpisanie skargi; wyjaśnienie, czy skargę wnosi w imieniu własnym, czy też jako pełnomocnik M. Z.; a także w przypadku gdyby skarga wniesiona została w imieniu własnym – o podanie swojego numeru PESEL, a w przypadku gdyby wniesiona była w imieniu M. Z. o podanie jego numeru PESEL oraz do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu M. Z. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi ze wskazaniem, czy spełnia przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a. do bycia pełnomocnikiem strony skarżącej. Ponadto, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 15 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania, mimo że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z 5 stycznia 2026 r., powtórne awizo z 13 stycznia 2026 r. – nie została podjęta, w związku z czym w dniu 21 stycznia 2026 r. została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z 6 lutego 2026 r., wobec prawidłowej awizacji przesyłki, uznano ją za doręczoną z dniem 19 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) dalej jako ,,p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony kierowane do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast, gdy pismo wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego – zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. - powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższa zasada podpisywania pism dotyczy także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Obowiązek ten odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na mocy wyżej przytoczonych przepisów zarówno brak podpisu, brak numeru PESEL, jak i brak pełnomocnictwa stanowią braki formalne skargi. Uzupełnienie powyższych braków następuje poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego został wezwany do: własnoręcznego podpisania skargi; wyjaśnienia, czy skargę wnosi w imieniu własnym, czy też jako pełnomocnik M. Z.; a także w przypadku gdyby skarga wniesiona została w imieniu własnym – do podania swojego numeru PESEL, a w przypadku gdyby wniesiona była w imieniu M. Z. do podania jego numeru PESEL oraz do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu M. Z. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi ze wskazaniem, czy spełnia przesłanki z art. 35 § 1 p.p.s.a. do bycia pełnomocnikiem strony skarżącej. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje jej odrzucenie. Ponadto, skarżący został wezwany także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu znajdowały się w jednej przesyłce, która po dwukrotnym awizowaniu (w dniu 5 i 13 stycznia 2026 r.), w dniu 21 stycznia 2026 r. została zwrócona do Sądu i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 19 stycznia 2026 r. (art. 73 p.p.s.a.). Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 26 stycznia 2026 r. Braki te do dnia dzisiejszego nie zostały uzupełnione. Okoliczność nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi wynika z rejestru opłat sądowych (k. 19 akt sądowych), po którego sprawdzeniu w dniu 4 lutego 2026 r. nie zidentyfikowano wpłaty w kwocie 200 zł. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 oraz z 2024 r. poz. 467), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. W razie niemożności doręczenia korespondencji w sposób przewidziany w treści art. 65-72 p.p.s.a., stosownie do zapisu art. 73 § 1 p.p.s.a pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wprowadzona treścią ww. przepisów tzw. fikcja doręczenia, polega na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone z upływem czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Skoro w zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braków, do których uzupełnienia był wzywany, skargę należało odrzucić. W świetle powyższego Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.