I SA/Wa 1997/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [....] września 2009 r., nr [....] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 19 października 2009 r. M. M. wniosła bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [....] września 2009 r., nr [....] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 z zw. z art. 3 § 2 pkt 1 i art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej Ppsa skargę na decyzję administracyjną wnosi się do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżąca otrzymała odpis zaskarżonej decyzji w dniu 23 września 2009 r., natomiast skargę przesłała bezpośrednio Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 19 października 2009 r. NSA w dniu 29 października 2009 r. przekazał skargę Ministrowi, a ten otrzymał ją w dniu 2 listopada 2009 r. Dokonując kontroli terminowości wniesienia skargi, w oparciu o treść art. 53 ust. 1 Ppsa należało więc uznać, że skarga została wniesiona po terminie. Termin 30 - dniowy do wniesienia skargi upłynął bowiem z dniem 23 października 2009 r., natomiast skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 29 października 2009 r. W tym bowiem dniu skarga została nadana przez NSA w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, zgodnie z trybem przewidzianym w art. 54 § 1 Ppsa. Trzeba bowiem zauważyć, że wniesienia skargi po upływie terminu do organu nie sanuje czynność złożenia tego środka prawnego bezpośrednio Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w czasie biegu terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 Ppsa. W takiej sytuacji skarżący traci kontrolę nad zachowaniem terminu do wniesienia skargi i nie ma wpływu na to w jakim dniu skarga ta zostanie przez Sąd do organu wniesiona. Na "barki" skarżącego spada więc ryzyko dokonania w terminie czynności przez inny podmiot. W takim przypadku przyjmuje się, że termin do zaskarżenia decyzji jest zachowany tylko wówczas, gdy skarga zostanie przed upływem terminu do jej wniesienia przekazana przez Sąd właściwemu organowi. W związku z tym za dzień wniesienia skargi należało uznać dopiero dzień przesłania skargi przez NSA na adres organu, tj. dzień 29 października 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.