I SA/Wa 2/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant referent Agnieszka Bieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi E. R. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy swą poprzednią decyzję z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007 r., znak [...] stwierdzającej nabycie przez Powiat [...] i z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości położonej miejscowości T., oznaczonej jako działka nr [...], zajętej pod drogę publiczną relacji [...]. Decyzja powyższa wydana została w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 73 ust. 1, 3 i 3a ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), stwierdził nabycie przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności opisanej wyżej nieruchomości. Od decyzji powyższej odwołanie złożyła E. R. Odwołanie niniejsze złożone zostało z uchybieniem terminu, co potwierdził Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...]. Następnie pismem z dnia 27 sierpnia 2007 r. E. R. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia powyższego odwołania. Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r., Minister Budownictwa odmówił przywrócenia terminu do wniesienia powyższego odwołania. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. R. Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2008 r. Sąd oddalił powyższą skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a przy jego podjęciu nie uchybiono zasadom i przepisom postępowania administracyjnego. Sąd wskazał ponadto, że odwołanie wniesione po upływie wymaganego 14-dniowego terminu jest bezskuteczne. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja obarczona jest wadą wymienioną w art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Poza tym Minister wskazał, że jak wynika z akt sprawy, sporna działka nr [...] w dniu 31 grudnia 1998 r. znajdowała się w liniach rozgraniczających drogi nr [...], a tym samym w granicach pasa drogowego tej drogi. Pismem z dnia 29 listopada 2010 r. E. R. wniosła, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r., utrzymującą w mocy powyższą decyzję z dnia [...] listopada 2009 r. W skardze podniosła, że rozpoznając niniejszą sprawę organ błędnie ustalił stan władania działką nr [...] położoną w Miejscowości T. w dniu [...] grudnia 1998 r. Stwierdziła, że nie prawdą jest ażeby przedmiotowa nieruchomość była we władaniu Skarbu Państwa. Ponadto skarżąca podniosła, że organy prowadzące postępowanie w niniejszej sprawie nie przeprowadziły postępowania wyjaśniającego naruszając tym samy przepisy art. 7 i art. 77 kpa. Odpowiadając na skargę Minister wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest nieuzasadniona. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 powołanej wyżej ustawy oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Sąd nie dopatrzył się, aby w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji. Postępowanie administracyjne zakończone decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. było postępowaniem prowadzonym w trybie nadzorczym, w stosunku do decyzji komunalizacyjnej z dnia [...] lipca 2007 r. Decyzją powyższą Minister Infrastruktury utrzymał w mocy swą poprzednią decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2007 r. W tym miejscy wyjaśnienia wymaga, że celem instytucji stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego jest eliminacja z obrotu prawnego orzeczenia obarczonego ciężkimi wadami wymienionymi w art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest postępowaniem prowadzonym w trybie nadzwyczajnym prowadzonym w oparciu o art. 156-158 k.p.a. Podlega ono takim samym regułom procesowym jak postępowanie zwykłe z tym, że odmienny jest przedmiot obu postępowań. W postępowaniu zwykłym organ zmierza do wyjaśnienia stanu faktycznego i rozstrzyga merytorycznie sprawę, zaś w postępowaniu nadzorczym przedmiotem jest decyzja (z reguły ostateczna) i ustalenie, czy została ona wydana z wadami, o których mówi art. 156 § 1 k.p.a. Przy ustalaniu wystąpienia przesłanek z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ winien badać nie tylko samą treść decyzji oraz zachowanie przepisów procedury administracyjnej przy jej wydawaniu, lecz także ustalić czy weryfikowane rozstrzygnięcie nie narusza rażąco przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę jego wydania. Zarówno zgromadzone w sprawie akta postępowania administracyjnego oraz treść uzasadnień zaskarżonych decyzji wskazują, że Minister Infrastruktury w postępowaniu nadzorczym w sposób należyty wyjaśnił okoliczności sprawy – tak pod względem procesowym jak i materialnym. Istotą stwierdzenia nieważności decyzji jest stwierdzenie, że w sprawie występuje rażące naruszenie prawa. Przez rażące naruszenie prawa rozumie się natomiast takie naruszenie, w wyniku którego powstają niemożliwe do zaakceptowania – z punktu widzenia praworządności - skutki (por.: B. Adamiak, J. Borkowski "Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne" Lexis Nexis, Warszawa 2008). Wskazać także należy, że jeżeli w wyniku postępowania – wszczętego na skutek wniosku strony o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego – organ ustali, że brak jest przesłanek nieważnościowych określonych w art. 156 kpa, to wówczas wyda decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności zaskarżonego orzeczenia na podstawie przepisu art. 158 kpa (por. wyrok NSA I OSK 1368/10). Konkludując stwierdzić trzeba, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.