I SA/Wa 20/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie WSA Krystyna Kleiber WSA Daniela Kozłowska (spr.) Protokolant Katarzyna Babik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi W. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 1999 r., sygnatura akt I SA 969/98 o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy w O. z dnia [...] lutego 1998 r. postanawia 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2) zasądzić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – na rzecz pełnomocnika skarżącego adwokata M. R. ustanowionego z urzędu kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. I SA/Wa 20/04 U z a s a d n i e n i e Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 lutego 1999 r., sygn. I SA 969/98, umorzył postępowanie w sprawie ze skargi W. W. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] lutego 1998 r. w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości na terenie skoncentrowanego budownictwa jednorodzinnego – z powodu cofnięcia skargi przez skarżącego. W dniu 5 lutego 1999 r. W. W. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem podając, że nie wyrażał zgody na cofnięcie skargi, o które wniósł pełnomocnik. Postanowieniem z dnia 17 lutego 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniosek, gdyż żądanie to nie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia. Wnioskiem z dnia 29 maja 2003 r. W. W. wystąpił ponownie o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem NSA z 4 lutego 1999 r. NSA postanowieniem z 23 lipca 2003 r. odrzucił ten wniosek z powodu niezachowania terminu z art. 407 k.p.c. W dniu 1 grudnia 2003 r. skarżący wystąpił o unieważnienie postanowień z dnia 4 lutego 1999 r. i 17 lutego 1999 r. NSA postanowieniem z dnia 9 grudnia 2003 r. odrzucił ten wniosek z uzasadnieniem, że orzeczenia NSA są prawomocne i nie istnieje możliwość ich weryfikowania w sposób wskazany we wniosku. Dnia 15 stycznia 2004 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek W. W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem NSA z dnia 4 lutego 1999 r., sygn. I SA 969/98. Jako podstawa wznowienia wskazany został art. 273 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że w dniu 4 lutego 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe bez zgody skarżącego. Uchwała Rady Gminy z 26 maja 1998 r. jest przerobiona, narusza przepisy art. 64 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 102, 105 i 106 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Być może skarga cofnięta jest w obronie Wójta Gminy z Radą Gminy za przerobioną fałszywą uchwałę z pozornym scaleniem i naruszeniem wskazanych przepisów, niezgodnie z właściwą dokumentacją z lat 1986-1987, ukrytą przez Wójta. Skarżący podaje, że właściwą dokumentację zdobył dopiero w listopadzie 2003 r. przy pomocy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Prosi ponadto o rozpoznanie niniejszej sprawy na podstawie akt sprawy sygn. akt I SA 1257/01 wraz z dokumentacją z lat 1986-1987 złożoną na rozprawie w dniu 25 listopada 2003 r. oraz na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Sąd na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) połączył badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Zgodnie z art. 279 powyższej ustawy skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Według art. 277 ustawy skargę wnosi się w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarżący nie wykazał, aby o opisanych w skardze okolicznościach dowiedział się w ciągu 3 miesięcy przed wniesieniem skargi, a zatem termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Skarżący już we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 29 maja 2003 r. podnosił okoliczności dotyczące dowodów i dokumentów z lat 1986-87 i wskazywał te argumenty jako podstawę wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem NSA z dnia 4 lutego 1999 r. Wówczas także winą za "skomplikowanie sprawy" i ukrycie dokumentacji z lat 1986-9187 obarczał Wójta Gminy O. i podnosił, że o scalenie nigdy nie występował. Tak więc przedstawione w ostatniej skardze o wznowienie postępowania okoliczności, które w ocenie skarżącego stanowią podstawę wznowienia, były znane skarżącemu co najmniej w dniu składania wniosku, tj. 29 maja 2003 r., który postanowieniem z dnia 23 lipca 2003 r. został odrzucony z powodu niezachowania terminu z art. 407 k.p.c. Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że skarżący nie zachował terminu z art. 277 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co uzasadnia odrzucenie skargi o wznowienie na podstawie art. 281 tej ustawy. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U Nr 163, poz. 1348 ze zm.).