I SA/Wa 2000/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania błędów pisarskich oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] października 2015 r., nr [...], po rozpoznaniu zażalenia P. S. na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], o odmowie sprostowania błędów pisarskich w decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 144 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymało w mocy ww. postanowienie organu I instancji. Rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wydane zostało przy następujących ustaleniach stanu faktycznego i ocenie prawnej sprawy: Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], Prezydent [...] odmówił sprostowania błędów pisarskich w decyzji tego samego organu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. poprzez zastąpienie w 8 wersie słowa "przciwny" słowem "przeciwny". W uzasadnieniu wskazał, iż wniosek P. S. dotyczy decyzji, która została uchylona w całości decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...]. W ocenie Kolegium, żądanie sprostowania decyzji usuniętej z obiegu prawnego jest bezzasadne. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł P. S. zarzucając mu rozbieżność pomiędzy rozstrzygnięciem a uzasadnieniem, a także brak wszystkich elementów, o których mowa w art. 124 i 107 kpa. W zażaleniu wskazał ponadto na brak odpowiedniego umocowania Dyrektora i Zastępcy Dyrektora OPS do wydawania postanowień. Podniósł również zarzut zbyt lakonicznego uzasadnienia rozstrzygnięcia, dodatkowo z błędnym przywołaniem podstawy prawnej, naruszenie przez organ I instancji przepisów o właściwości rzeczowej i miejscowej, a także naruszenie art. 24 kpa. Postanowieniem z [...] października 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], o odmowie sprostowania błędów pisarskich w decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. wskazując w uzasadnieniu, iż wobec usunięcia z obrotu prawnego decyzji zawierającej prostowaną omyłkę dalsze prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji zasadnie odmówił sprostowania omyłki pisarskiej. Ponadto, po zapoznaniu się z pozostałymi zarzutami zawartymi w zażaleniu, Kolegium nie podzieliło stanowiska skarżącego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniósł P.S. zarzucając temu orzeczeniu naruszenie przepisów kpa w stopniu mającym istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Skarżący zarzucił ponadto zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 24 kpa w zw. z art. 27 kpa poprzez brak wydania, przed ostatecznym rozpoznaniem sprawy, rozstrzygnięcia w kwestii wyłączenia od rozpoznawania sprawy członków kolegium, obejmującego m. in. członków składu orzekającego w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto, skarżący zaznaczył, że wniosek o wyłączenie pracowników Kolegium nie został prawidłowo podpisany, a orzeczenie zostało skierowane do Prezydenta [...], który, zdaniem skarżącego, nie jest stroną postępowania. W związku z powyższym, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, jak też o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w trzydziestodniowym terminie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej "ppsa", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie podlega postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2015 r., nr [...], którym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], odmawiające, na podstawie art. 113 § 1 kpa, sprostowania błędów pisarskich w decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...]. Z akt sprawy wynika, iż decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], której sprostowania domagał się skarżący, została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...]. Wobec powyższego, Sąd uznał za prawidłowe stanowisko organów orzekających, które odmówiły sprostowania błędów pisarskich w ww. decyzji Prezydenta [...] z [...] sierpnia 2014 r. Skoro bowiem ww. decyzja została uchylona, to w konsekwencji nastąpiło jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. W związku z powyższym, bezzasadne stało się prostowanie błędów pisarskich w akcie, który już nie istnieje w obrocie prawnym. Z tych powodów, wniosek skarżącego o sprostowanie błędów pisarskich nie zasługiwał na uwzględnienie, a organy orzekające powinny były orzec o umorzeniu przedmiotowego postępowania z uwagi na brak jego przedmiotu (tj. decyzji, o której sprostowanie wniesiono). Jednakże, w ocenie Sądu, uchybienie przez organy przepisom procesowym polegające na wydaniu postanowienia o odmowie sprostowania błędów pisarskich zamiast orzeczenia o umorzeniu postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość pozostaje bez wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Ponadto, Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego o bezzasadności pozostałych zarzutów skarżącego. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu wydania przez Kolegium zaskarżonego postanowienia pomimo nierozpoznania wniosku skarżącego o wyłączenie członków Kolegium od orzekania w sprawie, zauważyć trzeba, że wyłączenie pracownika organu z udziału w postępowaniu z przyczyn wymienionych w art. 24 § 1 kpa następuje z mocy prawa, czyniąc go niezdolnym do udziału w tym postępowaniu z racji istnienia wymienionych w tym przepisie przesłanek. Zatem zbędne jest wydawanie w tym przedmiocie odrębnego postanowienia. Z akt sprawy nie wynika natomiast aby członkowie Kolegium orzekający w sprawie podlegali obligatoryjnemu wyłączeniu od orzekania w sprawie, z przyczyn wskazanych w art. 24 § 1 kpa. Ponadto, Sąd uznał za niezasadny wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni. Wskazać należy, że wniosek o wymierzenie grzywny mógłby być przedmiotem rozważań sądu w sprawie wywołanej skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a nie w niniejszej sprawie, w której kontroli Sądu podlegało postanowienie o odmowie sprostowania błędów pisarskich. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącego, zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie Sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący nie wykazał zaś, aby podnoszone przez niego pozostałe zarzuty stanowiły naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) orzekł jak w sentencji.