I SA/Wa 2003/04
PostanowienieWSA w Warszawie2005-11-24
Skład orzekający: Joanna Banasiewicz, Daniela Kozłowska, Małgorzata Boniecka-Płaczkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do organu pierwszej instancji, który następnie przekazał ją do organu drugiej instancji z opóźnieniem, po upływie terminu do jej wniesienia do sądu administracyjnego, została wniesiona z uchybieniem terminu?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do organu pierwszej instancji, który przekazał ją do organu drugiej instancji z opóźnieniem, po upływie terminu do jej wniesienia do sądu administracyjnego, została wniesiona z uchybieniem terminu. Zgodnie z przepisami PPSA, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, bezpośrednio do sądu lub za pośrednictwem organu. Opóźnienie w przekazaniu skargi przez organ pierwszej instancji do organu drugiej instancji, skutkujące jej wpłynięciem po terminie, prowadzi do odrzucenia skargi.Stan faktyczny
Skarżący J. B. wniósł skargę na decyzję Ministra Infrastruktury do Wojewody, który po długim okresie przekazał ją do Ministra Infrastruktury. Skarga wpłynęła do Ministra Infrastruktury po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę i postanowił odrzucić skargę z powodu uchybienia terminu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2005 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nabycia mienia Skarbu Państwa z mocy prawa przez jednostki samorządu terytorialnego postanawia odrzucić skargę
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], stwierdzającą, że Skarb Państwa nie nabył z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności części nieruchomości położonej w Z., oznaczonej jako działka nr [...] i [...], stanowiącej własność K. i J. B., gdyż nieruchomość ta nie jest zajęta pod pas drogi krajowej nr [...]. W uzasadnieniu Minister Infrastruktury wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, niestanowiące ich własności , a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.
Do spełnienia przesłanek z art. 73 ustawy oprócz ustalenia stanu prawnego, stwierdzenia zaliczenia określonej drogi do odpowiedniej kategorii dróg publicznych i udowodnienia sprawowania faktycznego władztwa nad nieruchomością, która w dniu 31 grudnia 1998 r. nie była własnością publiczną istotne jest także ustalenie zakresu faktycznego zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną. W niniejszej sprawie ustalone zostało, że działki nr [...] i [...] nie są objęte pasem drogowym drogi krajowej nr [...]. Granica pomiędzy drogą krajową [...] a przedmiotowymi działkami została ustalona decyzją Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] grudnia 1981 r. w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa działek nr [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] m² stanowiących własność K. i J. B.. Ponieważ działki nr [...] i [...] nie były zajęte w dniu 31 grudnia 1998 r. pod drogę publiczną w sprawie nie ma zastosowania art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. i tym samym nabycie z mocy prawa przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. B. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Infrastruktury i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając jej błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie prawa dowodowego.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podał także, że skarga została przesłana do Ministerstwa Infrastruktury przy piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego Delegatura w P. z dnia 2 grudnia 2004 r., przy czym skarga ta wpłynęła do tego Urzędu w dniu 17 sierpnia 2004 r. W terminie przewidzianym prawem skarga nie wpłynęła do Ministra Infrastruktury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Artykuł 54 § 1 tej ustawy stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
Należy też dodać, że stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (1 styczeń 2004 r.) skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie, sąd administracyjny przekazuje organowi ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z przedstawionej regulacji wynika, że w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r. obowiązuje dwojaki tryb wnoszenia skarg – bezpośrednio do sądu bądź za pośrednictwem organu, którego działalność lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W każdym z tych trybów termin jest zachowany, gdy skarga w terminie 30 dni wpłynęła do organu lub w tym samym terminie do sądu.
W rozpatrywanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego pouczenia, skargę wniósł w dniu 17 sierpnia 2004 r. do organu pierwszej instancji – Wojewody [...]. Organ ten dopiero przy piśmie z dnia 2 grudnia 2004 r. przekazał tę skargę Ministrowi Infrastruktury, wyjaśniając, że był przekonany o otrzymaniu jej tylko do wiadomości. Powyższe pismo wraz ze skargą wpłynęło do Ministra Infrastruktury w dniu 6 grudnia 2004 r.
W tej sytuacji należało uznać, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu. Tylko wówczas, gdyby Wojewoda Podkarpacki złożoną do niego skargę w terminie zakreślonym do wniesienia skargi, w tej sprawie do 1 września 2004 r., przekazał do sądu administracyjnego lub Ministra Infrastruktury można byłoby uznać, że skarga J. B. wpłynęła w terminie.
Trzeba też zaznaczyć, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2004 r. zawiera prawidłowe pouczenie.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Powołane przepisy
art. 73 ust. 1 ustawyart. 73 ustawyart. 53 § 1 ustawyart. 98 ustawyart. 54 § 1art. 112art. 58 § 2 pkt 2
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło