I SA/Wa 2004/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 maja 2014 r. T. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi. Kolegium wskazało, że z treści zażalenia na postanowienie Kolegium z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] wynika, że jest zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie podlegającym rozpoznaniu w trybie art. 37 Kpa. Z uwagi na fakt, że wniosek skarżącej z dnia 2 października 2013 r. został rozpoznany decyzją [...] z dnia [...] października 2013 r., uznano zażalenie za niezasadne. Kolegium stwierdziło, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 Kpa skarga nie służy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako: "Ppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej między innymi przez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnego z rodzajów postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Zgodnie z art. 141 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i 2 Kpa, nie służy na nie zażalenie. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie administracyjne, czy rozstrzygające istotę sprawy. Postępowanie wszczęte w trybie art. 37 Kpa w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie, jest kwestią procesową i incydentalną w stosunku do przedmiotu postępowania administracyjnego. Złożenie zażalenia w tym trybie stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 Ppsa. Postanowienie, które organ wyższego stopnia wydaje w następstwie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], jest postanowieniem wydanym w trybie art. 37 § 2 Kpa i nie podlega zaskarżaniu. Skarżąca została pouczona niezaskarżalności postanowienia. Tym samym skoro zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżaniu, to skarga wniesiona na postanowienie Kolegium z dnia [...] kwietnia 2014 r., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.