I SA/Wa 2009/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta Stołecznego Warszawy na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: - odrzucić skargę - Skarżące Miasto [...] reprezentowane przez radcę prawnego R.L. w dniu 7 maja 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosło bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], orzekającą o zwrocie na rzecz J.K., E.J., T.K., K.K., W.K. i S.S. nieruchomości stanowiącej własność Miasta [...], położonej przy ul. [...], oznaczonej jako projektowana działka nr [...], z obrębu [...] o pow. [...] powstałej w wyniku podziału działki ewidencyjnej [...], z obrębu [...] o pow. [...], dla której Sąd Rejonowy dla [...] w W. prowadzi księgę wieczystą [...] oraz zobowiązującej ww. do zwrotu na rzecz Miasta [...] należności stanowiącej kwotę odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości w wysokości [...] proporcjonalnie do wysokości przysługujących im udziałów w przedmiotowym gruncie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należało ustalić, czy wniesienie przez skarżącego skargi do Sądu nastąpiło z zachowaniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Stosownie bowiem do art. 53 § 1 i 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Miasta [...] E.C. w dniu 7 kwietnia 2014 r. zawierając przy tym prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewody [...], w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Trzydziestodniowy termin do złożenia skarg upłynął zatem w dniu 7 maja 2014 r. Tymczasem skarżące Miasto [...] reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego R.L. złożyło skargę w dniu 7 maja 2014 r. (data nadania skarg w urzędzie pocztowym), jednak zamiast do organu administracji skierowało je bezpośrednio do Sądu. Data wysłania skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może jednak zostać uznana za datę złożenia skargi. Od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje już bowiem art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w przypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. W obecnie obowiązującym stanie prawnym, jak wskazano powyżej, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W niniejszej sprawie za datę wniesienia skargi należy zatem uznać datę nadania jej w urzędzie pocztowym do właściwego organu, tj. do Wojewody [...]. Jak wynika z akt sprawy skarga wpłynęła do Sądu w dniu 12 maja 2014 r. i dlatego pismem z dnia 14 maja 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 15 maja 2014 r., na podstawie art. 54 § 1 P.p.s.a. Sąd przekazał przedmiotową skargę do organu, o czym poinformował również pełnomocnika skarżącego (pismem z dnia 14 maja 2013 r.). Przedmiotowa skarga została zatem wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.