I SA/Wa 2014/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzył w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – M. Kl. Wyrokiem z dnia 23 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał pełnomocnikowi z urzędu kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. W dniu 6 lipca 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata od powyższego wyroku wraz z zawartym w niej wnioskiem o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt I OSK 2202/16 po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną. W dniu 28 grudnia 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 t.j. ) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie, stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Uwzględniono przy tym treść § 22 ww. rozporządzenia, zgodnie z którą do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Niniejsza sprawa została wszczęta w II instancji wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej w dniu 6 lipca 2016 r. od wyroku Sądu z dnia 23 maja 2016 r. i nie została zakończona przed wejściem w życie ww. rozporządzenia, a zatem zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 480 zł. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (tj. 480 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W niniejszej sprawie ten sam adwokat prowadził sprawę w drugiej instancji, a zatem opłata maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, czyli 240 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Z uwagi na powyższe, należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wynoszącej 240 złotych, co daje kwotę w wysokości 120 złotych. Uwzględniono przy tym, stosownie do § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy i nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty wyższej niż ½ opłaty maksymalnej określonej w wyżej powołanych przepisach. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, w rozpoznawanej sprawie jest to kwota 27,60 złotych (23 % x 120 złotych). Z powyższych względów, na podstawie art. na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 4 ust. 1 - 3 powołanego Rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.