I SA/Wa 2020/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.) Sędziowie: WSA Magdalena Durzyńska WSA Tomasz Szmydt Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Gminy G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej jako Kpa) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Burmistrza Miasta i Gminy G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2013 r. ustalającej odszkodowanie za nieruchomość stanowiącą działki ewid. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] położone w obrębie [...], gm. G., zajęte pod drogi gminne, stanowiące własność Gminy G., uregulowane w księdze wieczystej [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 129 § 2 Kpa odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja Starosty [...] została doręczona Gminie G. w dniu 4 października 2013 r. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 18 października 2014 r. Tymczasem odwołanie zostało złożone osobiście przez przedstawiciela Gminy G. w siedzibie organu w dniu 21 października 2013 r., a więc z uchybieniem 14 - dniowego terminu. Organ odwoławczy podkreślił, że wobec braku wniosku o przywrócenie terminu należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skargę na powyższe postanowienie wniosła Gmina G. podnosząc zarzut naruszenia art. 134 Kpa, gdyż odwołanie zostało skutecznie wniesione w zakreślonym terminie tj. w dniu 18 października 2013 r. listem poleconym za pośrednictwem urzędu pocztowego. Do skargi Gmina załączyła kserokopię potwierdzenia nadania odwołania oraz potwierdzenia odbioru. Skarżąca wskazała, że z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia 23 października 2013 r. Starosta [...] stwierdził, że odwołanie wpłynęło w terminie i przekazał je zgodnie z właściwością Wojewodzie [...], a następnie z niezrozumiałych przyczyn w piśmie z dnia 20 marca 2014 r. skierowanym do tegoż organu stwierdził, że przedmiotowe odwołanie zostało złożone w dniu 21 października 2013 r. osobiście przez przedstawiciela Gminy G. Zaskarżone postanowienie zostało w ocenie skarżącej Gminy wydane na skutek wprowadzenia Wojewody [...] w błąd poprzez poświadczenie nieprawdy przez pracownika Starostwa [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podniósł, że pismem z dnia 12 marca 2014 r. wystąpił do Starosty [...] o uzupełnienie akt poprzez ustalenie, czy odwołanie w przedmiotowej sprawie zostało złożone osobiście przez stronę w dniu 21 października 2013 r. oraz o przesłanie koperty jeżeli zostało nadane za pośrednictwem poczty w celu ustalenia, czy zostało ono wniesione z zachowaniem terminu. W dniu 24 marca 2014 r. organ I instancji poinformował, że odwołanie zostało wniesione osobiście w dniu 21 października 2013 r. Wojewoda [...] podniósł, że pismo, które otrzymał w dniu 24 marca 2014 r. było skierowane również do wiadomości Gminy G., która do czasu wydania zaskarżonego postanowienia nie zakwestionowała podanych w nim informacji, jak również nie przestawiła żadnego dowodu na potwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione w terminie za pośrednictwem poczty. Kopia potwierdzenia nadania odwołania od decyzji Starosty [...] została przekazana przez skarżącą Gminę dopiero przy skardze na postanowienie Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Przedmiotem sprawy objętej skargą Gminy G. jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...]. Podstawę prawną dla powołanego rozstrzygnięcia stanowił art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kpa. Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż w przypadku gdy odwołanie zostało złożone po terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności, wówczas organ zobligowany jest stwierdzić w formie postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia (art. 134 Kpa). Przy czym, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania winno mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy z art. 129 § 2 Kpa został przez stronę zachowany. Zgodnie z tym przepisem odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zatem, wydanie orzeczenia w trybie art. 134 Kpa, kończącego postępowanie w sprawie, winno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami w zakresie prawidłowości i daty doręczenia stronie skarżonego rozstrzygnięcia wydanego w I instancji oraz w zakresie daty wniesienia odwołania od tego orzeczenia. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania winno bowiem mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy z art. 129 § 2 Kpa (w przypadku odwołania) został przez stronę zachowany. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie poczyniono wystarczających ustaleń do stwierdzenia uchybienia terminu z ww. art. 129 i błędnie w efekcie zastosowano art. 134 Kpa. Jak wynika z akt sprawy decyzja Starosty [...] została doręczona skarżącej Gminie w dniu 4 października 2013 r., zatem ostatnim dniem na skuteczne wniesienie odwołania był 18 października 2013 r. Istotną okolicznością, mającą wpływ na sposób zakończenia sprawy przez organ odwoławczy, było ustalenie na podstawie informacji przekazanych przez organ I instancji, że odwołanie przedstawiciel skarżącej Gminy złożył osobiście w dniu 21 października 2013 r. Tymczasem jak wynika z załączonych do skargi dowodów - kserokopii pocztowej książki nadawczej Urzędu Miasta i Gminy G. i potwierdzenia odbioru przesyłki, odwołanie zostało nadane za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 18 października 2013 r. i doręczone adresatowi - Starostwu Powiatowemu w [...] w dniu 21 października 2013 r., zatem z zachowaniem – 14 dniowego terminu. Prawidłowe wniesienie odwołania potwierdza również pismo Starostwa Powiatowego w [...] z dnia 23 października 2013 r. skierowane do Wojewody [...] wraz z aktami sprawy i tymże odwołaniem. Podzielić zatem należy stanowisko skarżącej Gminy, że niezrozumiale są powody, dla których Starosta [...] w piśmie z dnia 20 marca 2014 r. uznał, że odwołanie to przedstawiciel Gminy G. wniósł osobiście w dniu 21 października 2013 r. tj. z uchybieniem terminu. Jakkolwiek Wojewoda [...] wydając zaskarżone postanowienie opierał się na informacji uzyskanej od Starosty [...] wskazującej na wniesienie odwołania po upływie terminu, to wobec rozbieżności wynikających z treści pism Starosty z dnia 23 października 2013 r. oraz 20 marca 2014 r., a także w świetle załączonych do skargi dowodów Sąd uznał, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest wadliwe i zostało wydane z naruszeniem art. 134 i art. 129 § 2 Kpa w sposób istotny, mający wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze należało uchylić zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2014 r., konsekwencją czego będzie ustalenie przez organ odwoławczy ponad wszelką wątpliwość w jakiej dacie zostało złożone odwołanie, a w przypadku uznania, że termin został zachowany nadanie biegu odwołaniu Gminy G. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2014 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.