I SA/Wa 2035/10

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy P. S. w skardze na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na formularzu PPF, skarżący podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, jak też przedstawić dowodów wskazujących, że poniesienie na ten cel wydatków nastąpiłoby z uszczerbkiem w utrzymaniu koniecznym wnioskodawcy i jego rodziny. Ze złożonego oświadczenia wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Miesięczne dochody rodziny pochodzą z emerytury otrzymywanej przez wnioskodawcę (w wysokości 1180 euro) oraz żonę (185 euro oraz 966 zł). Skarżący wskazał, że pozostaje zadłużony (posiada debet w banku na kwotę 500 euro oraz zaciągnął pożyczkę w wysokości 2000 zł). Do wniosku zostały dołączone postanowienia Sądu Okręgowego w K. z 2 czerwca 2010 r. sygn. II C [...] i z 16 sierpnia 2010 r. sygn. [...] zwalniające skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w zakresie uiszczenia opłaty od pozwu oraz ustanawiającego pełnomocnika z urzędu w sprawie cywilnej. Wobec wątpliwości odnoszących się do sytuacji osobistej oraz majątkowej skarżącego, zarządzeniem z 9 listopada 2010 r. został on wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez przedstawienie kopii zeznania podatkowego (ewentualnie - zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości osiągniętego dochodu lub nieskładaniu zeznań podatkowych), wyciągu ze wszystkich posiadanych w kraju i za granicą rachunków bankowych wraz z historią dokonanych na nich operacji z ostatnich trzech miesięcy, kopii wskazywanej we wniosku umowy pożyczki, oświadczenia o zarejestrowanych na wnioskodawcę pojazdach mechanicznych, a także szczegółowego rozliczenia finansowego obrazującego wszystkie dochody i wydatki gospodarstwa domowego. W związku z treścią przedstawionych postanowień przyznających skarżącemu prawo pomocy w postępowaniu cywilnym wnioskodawca został jednocześnie zobowiązany do wskazania wydatków, jakie aktualnie zobowiązany jest ponosić na terenie Niemiec oraz przedstawienia dokumentów ten fakt potwierdzających. Odpowiadając na ww. wezwanie wnioskodawca w piśmie z 26 listopada 2010 r. wskazał, że nie zdołał uzyskać przedstawionych powyżej dokumentów z powodu zbyt krótkiego okresu czasu, jaki został mu wyznaczony. Skarżący oświadczył, że w tej sytuacji zmuszony jest uiścić wymagane koszty sądowe (kwotę 200 zł wpisu od skargi). Do oświadczenia, w którym skarżący informuje, że ponosi koszty postępowań wszczętych również przed innymi sądami, została załączona kopia polecenia przelewu kwoty 200 zł na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W piśmie z 26 listopada 2010 r. nie zostało sformułowane wyraźnie oświadczenie o cofnięciu złożonego wniosku o prawo pomocy, wobec czego nie zachodzi sytuacja wskazująca na niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania zgłoszonego żądania. Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie złożone w formularzu PPF w zakresie informacji obrazujących sytuację majątkową wnioskodawcy wzbudziły wątpliwość co do ich kompletności. Z tego względu uznane zostały za niewystarczające do tego, by poprzez ich rozważenie mogła zostać sformułowana ocena spełnienia przez skarżącego przesłanki wymienionej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Pomimo wezwania, wnioskodawca nie przedłożył szczegółowych informacji przedstawiających jego sytuację majątkową, nie przedstawił też przyczyn, z powodu których uchylenie się od tego zobowiązania mogłoby zostać potraktowane jako obiektywnie uzasadnione. Ocena taka opiera się na założeniu, że rodzaj żądanych dokumentów, przejawiający się przede wszystkim w łatwym sposobie ich pozyskania (w formie wydruku, kopii, a także własnoręcznego oświadczenia), w wyznaczonym terminie nie mógł stanowić przeszkody nie do przezwyciężenia, zakładając, że wnioskujący o prawo pomocy wyraża pełną zgodę na ujawnienie dokumentacji podatkowej i bankowej oraz własnych rozliczeń finansowych. Analizowane zaniechanie wpływa w sposób bezpośredni na kierunek rozstrzygnięcia zgłoszonego żądania. Jego konsekwencją jest bowiem brak możliwości ocenienia zasadniczych okoliczności faktycznych sprawy, stanowiących podstawę orzeczenia w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Kwestia wysokości kosztów utrzymania skarżącego (i jego rodziny), tak jak i - co istotniejsze - dane dotyczące jego ogólnej sytuacji majątkowej (punkty 1, 2 i 4 wezwania) pozostały w sprawie niewyjaśnione, pomimo że niewątpliwie mają one zasadniczy wpływ na ocenę rozważanej niemożności poniesienia przez składającego wniosek kosztów postępowania. Informacja, zgodnie z którą skarżący uczestniczy w innych postępowaniach sądowych, wpływa w sposób niewątpliwy na sytuację finansową skarżącego. Okoliczność ta nie może jednak stanowić samodzielnej przesłanki przyznania prawa pomocy, albowiem trudno ocenić wpływ omawianego uszczerbku na budżet domowy, jeżeli nie zna się jego pełnego obrazu. Informacje zawarte w formularzu PPF musza być uznane za tym bardziej niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli się uwzględni obiektywnie wysokie deklarowane dochody skarżącego i jego żony (ponad 6000 zł miesięcznie). Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie składający wniosek nie wykazał, iż spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.