I SA/Wa 2036/10
WyrokWSA w Warszawie2011-05-19
Skład orzekający: Elżbieta Sobielarska, Dariusz Chaciński, Elżbieta Lenart
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, oparty na przesłankach z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a., został złożony z zachowaniem miesięcznego terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął, ponieważ strona dowiedziała się o decyzji zwrotowej w dniu 31 marca 2008 r. (na podstawie pisma z załączonym odpisem z księgi wieczystej), a wniosek został złożony dopiero 12 listopada 2009 r. Sąd stwierdził, że fakt, iż postępowanie zostało wznowione, a następnie umorzone zamiast odmowy wznowienia, nie miał wpływu na ostateczny skutek dla strony i był zgodny z zasadą ekonomii procesowej.Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo S.A. złożyło wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości, argumentując, że bez własnej winy nie brało w nim udziału i że na nieruchomości znajdowała się jego własność – magistrala ciepłownicza. Organy administracji uznały, że przedsiębiorstwo dowiedziało się o decyzji zwrotowej w marcu 2008 r. na podstawie pisma z załączonym odpisem z księgi wieczystej, a zatem wniosek złożony w listopadzie 2009 r. był spóźniony. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty o umorzeniu postępowania wznowieniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę przedsiębiorstwa, podzielając stanowisko organów co do uchybienia terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2011 r. sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwa [...] Spółka Akcyjna w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego oddala skargę.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] orzekającej o zwrocie nieruchomości.
W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny.
Postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] wyznaczono Starostę [...] jako organ właściwy do załatwienia sprawy zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], uwidocznionej w księdze wieczystej nr [...] w Sądzie Rejonowym dla W. – [...], stanowiącej własność Miasta W., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...] - o łącznej powierzchni [...] ha w obrębie [...]
Ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] Starosta [...] orzekł o zwrocie przedmiotowej nieruchomości na rzecz spadkobierców A. O.
Następnie w dniu 12 listopada 2009 r. (data prezentaty, data nadania pisma
9 listopada 2009 r.) do Starostwa Powiatowego w M. wpłynął wniosek [...] Przedsiębiorstwa [...] S.A. w W. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości.
Jako przyczynę wznowienia postępowania - na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 i pkt. 5 kpa - wnioskodawca podał, iż będąc stroną bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu oraz, że w dniu wydania decyzji na przedmiotowej nieruchomości znajdowała się napowietrzna magistrala ciepłownicza, stanowiąca jego własność.
Ponadto oświadczył, że o wydaniu decyzji o zwrocie nieruchomości dowiedział się w dniu 9 października 2009 r.
Po rozpoznaniu tego wniosku Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości.
Przeprowadził również postępowanie, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zaś pismem z dnia 12 stycznia 2010 r. wezwał strony do złożenia wszelkich wniosków dowodowych w sprawie.
Organ stwierdził, że w aktach sprawy znajduje się pismo O. B., J. O., J. O. i J. S. z dnia 19 marca 2008 r. - doręczone [...] Przedsiębiorstwu [...] S.A. w W. w dniu 31 marca 2008 r. - w sprawie prawnego uregulowania [...] znajdującej się na zwróconej działce nr [...] w obrębie [...]. Załącznikiem do tego pisma był odpis zwykły z dnia 26 lutego 2008 r. z księgi wieczystej
nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W. w W.. Na stronie nr 8 tego odpisu wpisana jest decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości, a na stronie nr 3 figuruje zapis, iż działka nr [...] w obrębie [...] jest niezabudowana, co jest zgodne z treścią decyzji o zwrocie nieruchomości.
W związku z tym Starosta [...] uznał, że wyżej wymienione pismo z dnia
19 marca 2008 r. wraz z załączonym odpisem z księgi wieczystej wskazuje na to, że [...] Przedsiębiorstwo [...] S.A. w W. dowiedziało się o decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] i wynikającej z niej kwestii napowietrznej magistrali ciepłowniczej na podlegającej zwrotowi nieruchomości już w dniu 31 marca 2008 r.
Organ dodał, że zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Stosownie do § 2 art. 148 kpa, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt. 4 tj. gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Zatem termin do złożenia przez [...] Przedsiębiorstwo [...] S.A. w W. podania o wznowienie postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt. 4 i pkt. 5 kpa upłynął w dniu 2 maja 2008 r. - a nie jak strona błędnie podała we wniosku, w dniu 10 grudnia 2009 r.
Organ dodatkowo podniósł, iż z odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego na dzień 23 września 2009 r. wynika, że jedynym akcjonariuszem [...] Przedsiębiorstwa [...] S.A. w W. jest Miasto W. Reprezentujący Miasto W. Prezydent reprezentował interesy [...] Przedsiębiorstwa [...] S.A. w W. w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2006 r. nr [...].
Podsumowując Starosta [...] stwierdził, iż zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
Z uwagi na to, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wznowione - pomimo istnienia przyczyny niedopuszczalności jego wznowienia określonej w art. 148 kpa
- postępowanie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe stosownie do art. 105 § 1 kpa.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyło [...] Przedsiębiorstwo [...] SA w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Podniosło, że w niniejszej sprawie występują dwie przesłanki wznowieniowe:
- określona w art. 145 § 1 pkt. 4 kpa - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,
- określona w art. 145 § 1 pkt. 5 kpa – wyszła na jaw istotna dla sprawy nowa okoliczność faktyczna, nie znana organowi, który wydał decyzję (fakt zabudowy działki napowietrzną magistralą [...]).
Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca
2010 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia
[...] maja 2006 r. nr [...].
Całkowicie zgodził się z poglądem organu I instancji, że skarżące przedsiębiorstwo dowiedziało się o wydaniu decyzji wywłaszczającej przedmiotową nieruchomość pismem otrzymanym w dniu 31 marca 2008 r.
Dodał, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
6 października 2000 r. sygn. akt I Sa 855/99 "informacja o wydanej decyzji (art. 148 § 2 kpa) nie musi pochodzić wprost od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie".
Zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania ze wskazanej przez skarżącą przyczyny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Cytowany przepis art. 148 § 2 kpa jest klarowny i jasny - ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji (jak np. termin do wniesienia odwołania określony w art. 129 § 1 kpa czy termin z art. 111 § 1 kpa do żądania uzupełnienia decyzji) - lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 1998 r. w sprawie sygn.
akt I SA 769/97).
Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. W pierwszym przypadku chodzi o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja. Tym wymaganiom odpowiada pismo z dnia 19 marca 2008 r. wraz z załączonym odpisem z księgi wieczystej, informujące o tym, jaka decyzja została wydana w sprawie zwrotu nieruchomości.
Zatem termin do złożenia przez [...] Przedsiębiorstwo [...] S.A.
w W. podania o wznowienie postępowania z przyczyn określonych w art. 145
§ 1 pkt. 4 i pkt. 5 kpa upłynął w dniu 2 maja 2008 r. - a nie jak strona błędnie podała we wniosku, w dniu 10 grudnia 2009 r.
Wojewoda podniósł, że zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Z uwagi na to, że postępowanie zostało wznowione - pomimo istnienia przyczyny niedopuszczalności jego wznowienia określonej w art. 148 kpa – to podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Dodał, iż w doktrynie prawa administracyjnego dopuszcza się stosowanie art. 105 § 1 kpa tj. umorzenie postępowania nie tylko w trybie zwykłym, lecz także w odniesieniu do postępowań prowadzonych w trybie wznowienia (Kodeks postępowania administracyjnego komentarz autorstwa prof. Prof. B. Adamiak i J. Borkowskiego, Wyd. CH Beck, Warszawa 1996).
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło [...] Przedsiębiorstwo [...] S.A. w W. domagając się uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Decyzji tej zarzuciło:
1) rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy i błędną ocenę powołanych dowodów, a w związku z tym naruszenie art. 107 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz art. 148 k.p.a.,
2) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 368 § 1 ustawy z 15 września
2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. nr 94, poz.1037 ze zm.) - polegające na błędnej ich wykładni poprzez uznanie właściwej reprezentacji oraz możliwości podjęcia obrony interesu prawnego [...] Przedsiębiorstwa [...] Spółka Akcyjna w W. w postępowaniu administracyjnym, zakończonym decyzją Starosty M. z dnia [...] maja 2006 r., przez udział w nim pełnomocnika Prezydenta Miasta W.
Wyjaśniło też, iż na części nieruchomości objętej przedmiotem niniejszej skargi tj. działce ewidencyjnej oznaczonej obecnie nr [...], zlokalizowana jest czynna, napowietrzna magistrala sieci [...], wybudowana przez [...], która została przyjęta do eksploatacji w układzie [...] W. od dnia 2 września
1987 r.
[...] Przedsiębiorstwo [...] Spółka Akcyjna - jako następca prawny przedsiębiorstwa państwowego, które wybudowało i eksploatuje ww. naziemną sieć [...] - miało zatem interes prawny w udziale w postępowaniu o zwrot przedmiotowej nieruchomości. Jednak Spółka dowiedziała się o wydaniu decyzji o zwrocie nieruchomości dopiero w dniu 9 października 2009 r. od J. O. i O. B., którzy ujawnili kserokopię tej decyzji w związku ze zgłoszonymi wobec skarżącego roszczeniami. Tak więc dopiero w tym dniu - po zapoznaniu się z treścią decyzji o zwrocie nieruchomości - skarżący uzyskał wiedzę, że nie brał udziału w postępowaniu jako strona, pomimo ciążącego na organie administracyjnym obowiązku prawidłowego powiadomienia go o toczącym się postępowaniu i umożliwienia skarżącemu reprezentowania swoich interesów.
Nie można przyjąć, że [...] Przedsiębiorstwo [...] Spółka Akcyjna powzięło wiadomości o istnieniu decyzji zwrotowej i zawartym w niej rozstrzygnięciu dotyczącym obecnej działki ewidencyjnej nr [...] na podstawie pisma z dnia 19 marca 2000 r. i załączonego odpisu zwykłego z dnia [...] lutego 2008 r. z księgi wieczystej
nr [...] także z następujących powodów:
1) W dacie wywłaszczenia nieruchomości oraz okresie budowy magistrali [...] sporna nieruchomość oznaczona była nr ew. [...] powierzchni [...] ha i nr ew. [...] o powierzchni [...] ha. Uwidoczniona była w zbiorze dokumentów [...];
2) W odpisie zwykłym z księgi wieczystej nie ma odniesienia, że działki: [...], [...], [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] ha w obrębie [...] odpowiadają dawnym działkom nr [...] o powierzchni [...] ha. i nr ew. [...] o powierzchni [...] ha;
3) Zapisy na stronie 8 odpisu z Kw o treści: "Decyzja o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej i przejętej na rzecz Skarbu Państwa, nr decyzji: [...], data wydania: [...], oznaczenie organu: Starosta Powiatowy w M, siedziba organu: M." - były niewystarczające dla [...] Przedsiębiorstwa [...] do powzięcia informacji o istnieniu i treści decyzji o zwrocie nieruchomości oznaczonej innymi niż w dniu wywłaszczenia numerami ewidencyjnymi i ujawnionej w innej księdze wieczystej.
Ponadto, organ prowadzący postępowanie o zwrot nieruchomości działał w przekonaniu, że nieruchomość nie jest trwale zagospodarowana. Wprawdzie podał, że rzeczoznawca majątkowy podczas oględzin w dniu 13 lutego 2006 r. stwierdził, że "w pobliżu zachodniej granicy działki nr [...] nad ziemią przechodzi należący do [...] rurociąg [...], uniemożliwiający bezpośredni dostęp do trzech działek do drogi dojazdowej" - jednak uwaga ta nie jest zgodna z prawdą ponieważ rurociąg nie należy do [...] tylko do skarżącego i przechodzi przez działkę nr [...], a nie w jej pobliżu. Organ jednak nie zbadał ani nie wyjaśnił bliżej tej informacji i w rezultacie pominął tak istotny w sprawie fakt, że od 1987 roku cześć nieruchomości jest trwale zabudowana napowietrzną magistralą [...] stanowiącą własność [...] S.A. - która jest czynna i włączona do sieci [...] W. Jest to nowa okoliczność, po raz pierwszy zgłoszona przez skarżącego, dotycząca przedmiotu sprawy i mająca znaczenie prawne. Istniała ona w dniu wydania decyzji ostatecznej, ale nie była znana organowi, który wydał decyzję
– co wyczerpuje przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa.
Skarżące przedsiębiorstwo podniosło też, że organy administracji bezpodstawnie uznały, iż było ono właściwie reprezentowane przez Prezydenta W. i miało możliwość obrony swojego interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym – gdyż tylko członkowie zarządu spółki mają wyłączną kompetencję do jej reprezentowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo - administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżoną decyzję nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, gdyż zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca ją decyzja nie naruszają prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia
[...] sierpnia 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca
2010 r. umarzającą postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2006 r. orzekającej o zwrocie nieruchomości.
Organy orzekające w sprawie wskazały, że w przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania organ administracji - przed ewentualnym wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania - bada, czy podanie o wznowienie postępowania oparte jest na ustawowych przesłankach wznowienia enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 k. p. a. oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a. W przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 tej ustawy, bądź nie został zachowany termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 § 1 k. p. a. - organ administracji może, na podstawie art. 149 § 3 k. p. a., wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodne z zasadami określonymi w art. 150 i 151 k.p.a.
W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego o wznowienie postępowania został oparty na ustawowych przesłankach wznowienia określonych w:
- art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. - okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału
w postępowaniu,
- art. 145 § 1 pkt 5 k. p. a. - wyszła na jaw istotna dla sprawy nowa okoliczność faktyczna, nie znana organowi, który wydał decyzję (fakt zabudowy działki napowietrzną magistralą [...]).
Sąd uznał, że organy orzekające w sprawie prawidłowo stwierdziły, iż nie został zachowany termin do złożenia podania o wznowienie postępowania.
Stosownie bowiem do treści art. 148 § 2 k. p. a. - termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Istotnym jest więc to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła z którego pochodzi informacja. Zatem to data, kiedy skarżący dowiedział się o decyzji (dotarła do niego wiadomość o wydanej decyzji), ma znaczenie zasadnicze, gdyż w tym dniu rozpoczyna bieg miesięczny termin określony w ww.
art. 148 k. p. a.
Pogląd taki utrwalony jest w orzecznictwie sądów administracyjnych np. w wyroku z dnia 14 października 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie IV SA 1662/97 stwierdził, że zgodnie z art. 148 § 2 k. p. a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zatem z treści tego przepisu wynika wprost, iż liczy się dzień, w którym strona się dowiedziała o decyzji, a nie dzień, w którym miała taką możliwość (LEX nr 48730).
Również z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia
7 września 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 389/07 (LEX nr 439031) jasno wynika, iż ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu.
Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela stanowisko i argumentację organów orzekających w przedmiotowej sprawie odnośnie ustalenia, że skarżący dowiedział się decyzji orzekającej o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] w obrębie [...] w dniu [...] marca 2008 r. tj. z datą otrzymania pisma O. B., J. O., J. O. i J. S. z dnia 19 marca 2008 r. (w sprawie prawnego uregulowania znajdującej się na zwróconej im działce nr [...] w obrębie [...] napowietrznej magistrali [...]) wraz z załącznikiem do niego - odpisem z księgi wieczystej nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r., w którym na stronie nr 8 wpisana jest decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości.
Potwierdzeniem tego jest także fakt, że [...] Przedsiębiorstwo [...] S.A. w W. pismem z dnia 11 kwietnia 2008 r. udzieliło odpowiedzi na powyższe pismo O. B., J. O., J. O. i J. S.
W piśmie tym stwierdzono, że przedsiębiorstwo nie może uznać ich roszczenia, ponieważ magistrala [...] w rejonie ul. [...] na działce o dawnym numerze ew. [...] z obrębu [...] została wybudowana legalnie. Stwierdzono również: "nie załączyli Państwo dokumentów geodezyjno – prawnych własności działki nr [...], dlatego nie możemy odnieść się do propozycji najmu lub dzierżawy tej nieruchomości". Tak wiec z treści tego pisma ewidentnie wynika, że skarżący wiedział o jaką konkretnie działkę chodzi – jaki miała wcześniej i jaki ma obecnie numer ewidencyjny.
W związku z tym organy obu instancji prawidłowo uznały, że termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania upłynął w dniu 2 maja 2008 r. – zatem wniosek [...] Przedsiębiorstwa [...] S.A. w W. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości z dnia 12 listopada 2009 r. - jest złożony po terminie.
Nie zachodzi także przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k. p. a. - wyszła na jaw istotna dla sprawy nowa okoliczność faktyczna, nie znana organowi, który wydał decyzję.
Fakt istnienia napowietrznej magistrali ciepłowniczej był organowi znany, gdyż w operacie szacunkowym rzeczoznawca podniósł, że: "od strony południowej działki
nr [...] stwierdzono biegnące nad ziemią rury [...]".
Ponadto, nieruchomość została zwrócona, gdyż cel wywłaszczenia - budowa bazy zaplecza technicznego dla [...],[...] i [...] oraz [...] i [...] w W. - nie został zrealizowany. Zatem celem, na jaki przedmiotowa nieruchomość została wywłaszczona, nie była budowa napowietrznej magistrali [...].
W tej sprawie Sąd uznał za zasadny jedynie zarzut skarżącego kwestionujący stanowisko organów obu instancji uznające, że Prezydent W. (jako reprezentant Miasta W. – jedynego akcjonariusza [...] Przedsiębiorstwa [...] S.A.) reprezentował interesy tego przedsiębiorstwa.
Sąd podzielił też pogląd skarżącego oraz organów obu instancji, że jeżeli podanie o wznowienie zostało wniesione po upływie miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 §1 k.p.a. (tak jak w niniejszej sprawie) - to organ administracji powinien wydać decyzję (obecnie postanowienie) o odmowie wznowienia postępowania - zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a.
Tymczasem zostało wydane postanowienie o wznowieniu postępowania, a następnie o jego umorzeniu jako bezprzedmiotowego - art. 105 § 1 k.p.a.
Jednakże Sąd uznał, że fakt ten nie ma decydującego znaczenia, gdyż dla skarżącego skutek, jaki wywołują oba te postanowienia, jest praktycznie taki sam (zamknięcie drogi do merytorycznego rozpoznawania sprawy).
Wobec czego byłoby niecelowe i sprzeczne z zasadą ekonomii procesowej wyeliminowanie postanowienia o wznowieniu postępowania oraz postanowienia o umorzeniu postępowania, aby organy - rozpatrując ponownie sprawę - wydały postanowienie o odmowie wznowienia postępowania.
Ponadto, w doktrynie prawa administracyjnego dopuszcza się stosowanie art. 105 § 1 kpa tj. umorzenie postępowania nie tylko w trybie zwykłym, lecz także w odniesieniu do postępowań prowadzonych w trybie wznowienia.
Reasumując, Sąd uznał, że skoro skarżący dowiedział się o decyzji zwracającej wywłaszczoną nieruchomość w dniu 31 marca 2008 r., a podanie o wznowienie tego postępowania zostało wniesione dopiero w dniu 12 listopada 2009 r. tj. ponad półtora roku od momentu, w którym strona dowiedziała się o decyzji - to słusznie orzekające w sprawie organy stwierdziły uchybienie terminu określonego w art. 148 § 1 k. p. a. w związku z art. 148 § 2 k. p. a.
Stwierdzić zatem należy, że organy orzekające w sprawie wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy, szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy rozstrzyganiu sprawy oraz uzasadniły przekonująco swoje decyzje - zyskując całkowitą aprobatę Sądu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło