I SA/Wa 2036/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G. i M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. G. i M. G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 czerwca 2014 2014 r. D. G. i M. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], którą to decyzją organ uchylił orzeczenie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. i z dnia [...] czerwca 2010 r. oraz utrzymał w mocy decyzję tego organu z dnia [...] maja 2010 r. stwierdzającą nabycie z mocy prawa przez Powiat [...] z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości położonej w gminie [...], oznaczonej jako działka nr [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem przedmiotem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej objęte zostały wszystkie akty i czynności poddane kontroli sądowej. Zdaniem Sądu, wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadny. Wskazać należy, że decyzje organów administracji w przedmiocie nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa nieruchomości mają co do istoty charakter deklaratoryjny. Nie są one zatem orzeczeniami, które podlegają wykonaniu. Potwierdzają one jedynie stan prawny zaistniały na skutek wejścia w życie przepisów ustawy. Konsekwencją niewykonalności zaskarżonej decyzji jest niemożność wywołania przez nią niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że skarżący składając wniosek nie wykazali w jakikolwiek sposób aby wykonanie zaskarżonej decyzji miało wyrządzić skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.