I SA/Wa 2040/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. umarzającą postępowanie wszczęte na wniosek H. K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w R. z dnia [...] marca 1988 r. orzekającej o oddaniu w użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w R. przy ul. [...]. Decyzja powyższa wydana została w następującym stanie faktycznym sprawy: Wskazaną powyżej decyzją z dnia [...] marca 1988 r., znak; [...] Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Miejskiego Urzędu w R., działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99) orzekł o oddaniu w użytkowanie wieczyste na okres 99 lat Spółdzielni Mieszkaniowej [...] "X" w R., nieruchomości położonej w R. przy ul. [...] oznaczonej jako działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...],[...],[...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] z obrębu [...] oraz nr [...] z obrębu [...]. Decyzja niniejsza stała się ostateczna w dniu [...] kwietnia 1988 r. W jej następstwie w dniu [...] maja 1988 r. zawarta została umowa wieczystego użytkowania (akt notarialny Rep. A Nr [...]). W dniu [...] października 2007 r. były właściciel przedmiotowej nieruchomości H. K. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w R. z dnia [...] marca 1988 r. Decyzji niniejszej zarzucił naruszenie jego praw do ubiegania się o zwrot wywłaszczonej nieruchomości w trybie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...], Wojewoda [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu organ wskazał na brak przymiotu strony po stronie wnioskodawcy. Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. H. K. reprezentowany przez pełnomocnika L. P. złożył odwołanie od powyższej decyzji do organu wyższego stopnia, wskazując iż jako były właściciel wywłaszczonej nieruchomości posiada interes prawny do wystąpienia z wnioskiem, a więc jest stroną w rozumieniu art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując jednocześnie że przedmiotowa decyzja wydana została przedwcześnie, bowiem nie zbadano czy spełniony został wymóg z art. 27 oraz art. 74 ustawy z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości dotyczący prawa pierwokupu przysługującego byłym właścicielom wywłaszczonych nieruchomości oraz prawa do wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] Wojewoda [...] umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w R. z dnia [...] marca 1988 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dacie wydawania kwestionowanej decyzji nie toczyło się postępowanie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, stanowiącej obecnie działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...],[...],[...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] z obrębu [...] oraz nr [...] z obrębu [...]. Wojewoda wskazał, że zostało ono wszczęte dopiero wnioskiem z dnia [...] czerwca 2005 r. A ponadto wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 848/07, Sąd oddalił skargę H. K. na decyzję Wojewody [...] odmawiającą zwrotu przedmiotowej nieruchomości. Od decyzji powyższej odwołał się H. K. reprezentowany przez L. P. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. uznając ją prawidłową. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem organu, pismem z dnia [...] września 2010 r. H. K. reprezentowany przez L. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił, że nie został powiadomiony o zmianie przeznaczenia wywłaszczonej nieruchomości. Wskazał ponadto, że organy administracji nie ustaliły w jakiej dacie i w jakiej formie Skarb Państwa uznał, że sporna nieruchomość jest zbędna na cel na jaki została wywłaszczona, a także pogwałcenie konstytucyjnie zagwarantowanego prawa własności. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Prawidłowość orzeczenia wydanego przez organ, Sąd ocenia według stanu faktycznego i prawnego, istniejącego w dacie wydania przedmiotowego orzeczenia. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2010 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia z dnia [...] marca 1988 r. w sprawie oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w R. przy ul. [...]. Wskazać w tym miejscu należy, że jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada trwałości decyzji administracyjnych, wyrażona w art. 16 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa. Uchylenie, zmiana decyzji lub stwierdzenie nieważności decyzji nastąpić może jedynie w przypadkach przewidzianych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych. Natomiast zgodnie z przepisem art. 156 §1 pkt 2 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, przedstawiona w poprzednim akapicie sytuacja nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, a organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył prawa. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, wyrażonym w zaskarżonej decyzji i mającym potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, że w dniu orzekania o oddaniu przedmiotowej nieruchomości w użytkowanie wieczyste Spółdzielni Mieszkaniowej [...] "X" w R., skarżący H. K. nie legitymował się prawem własności do niniejszej nieruchomości. Jej właścicielem pozostawał bowiem Skarb Państwa na mocy umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego z dnia [...] grudnia 1975 r. Rep. A. Nr [...]. Nie budzi także wątpliwości fakt, że w dacie wydania decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w R. z dnia [...] marca 1988 r. nie toczyło się również postępowanie zwrotowe. Postępowanie o zwrot nieruchomości wszczęte zostało dopiero na skutek wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2005 r. Przeprowadzone postępowanie zwrotowe zakończone zostało decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r., znak: [...]i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...], sprostowaną postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. i orzekającą w pkt 1 o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w R., obręb [...] R., oznaczonej jako działki nr [...], nr [...], części działki nr [...], część działki nr [...] oraz część działki nr [...], w pkt II o zwrocie nieruchomości, położonej w R., obręb [...] R., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...]ha (działka wydzielona z działki [...]) oraz w pkt III o zwrocie na rzecz Gminy Miasta R. zwaloryzowanego odszkodowania za zwróconą nieruchomość. Jak wynika jednak z wyrysuj z mapy ewidencyjnej gruntów z naniesionymi zmianami numeracji działek, zwrócono H. K. działka nr [...] nie była przedmiotem umowy wieczystego użytkowania z dnia [...] maja 1988 r., nr Rep. A. [...]. Zakończone zostało natomiast prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 848/07, którym to orzeczeniem Sąd oddalił skargę H. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. odmawiającą zwrotu przedmiotowej nieruchomości. Zasadnie zatem organ II instancji uznał, że w sytuacji - gdy skarżący nie legitymuje się prawem własności do spornej nieruchomości, gdyż została ona sprzedana na rzecz Skarbu Państwa, a skarżący nie odzyskał do niej prawa w postępowaniu zwrotowym - to nie posiada interesu prawnego do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w R. z dnia [...] marca 1988r. W tej sytuacji uznać należy, że skarga jest niezasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późno zm.), orzekł jak w sentencji wyroku