I SA/Wa 2050/11

Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać B. M. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. B. M.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] o odmowie przyznania jej specjalnego zasiłku celowego na pokrycie części kosztów przystosowania łazienki w lokalu mieszkalnym dla osoby niepełnosprawnej. Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/WA 2050/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W następstwie wydanego wyroku skarżąca skierowała do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu B. M. wyjaśniła, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym. Źródłem jej utrzymania jest zasiłek stały w wysokości 477 zł, netto jest to kwota 354,89 zł. Uzasadniając wniosek skarżąca wyjaśniła, że jest samotna, nie posiada rodziny, nie posiada środków na opłacenie adwokata. Z akt administracyjnych sprawy wynika ponadto, że strona od dłuższego czasu objęta jest pomocą ośrodka pomocy społecznej. W roku 2011 kilkakrotnie przyznano jej zasiłek celowy na zakup leków, leczenie i dożywianie, na opłacenie rachunków za energię elektryczną, na opłacenie gazu. Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Ponadto stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc B. M. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta cześć jej wniosku o przyznanie prawa pomocy nie była przedmiotem rozpoznania. Rozpoznając wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata stwierdzić należało, że wykazała ona, że spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w tej formie. Skoro jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest zasiłek stały w ujawnionej wysokości, ponadto jak wynika z akt sprawy od dłuższego czasu pozostaje ona pod opieką właściwego ośrodka pomocy społecznej to oczywistym jest, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku dla swojego utrzymania samodzielnie opłacić kosztów związanych z powołaniem do sprawy profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.