I SA/Wa 2054/11

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. K. i D.K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W związku ze złożoną skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z [....] sierpnia 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania D. K. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W wypełnionym na wezwanie urzędowym formularzu PPF wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Skarżący są osobami w podeszłym wieku, utrzymującymi się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości [...] zł. Posiadają oszczędności, na które składają się obligacje na kwotę [...] zł oraz kwota [...] tys. zł pochodząca ze sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że mieszka w domu o powierzchni [...] m ². W zakresie niezbędnych wydatków gospodarstwa domowego mieszczą się, jak wyjaśnił skarżący, między innymi koszty zakupu lekarstw (około [...] zł miesięcznie), ogrzewanie domu ([...] zł w okresie zimowym), zakup energii elektrycznej ([...] zł za dwa miesiące), wywóz śmieci ([...] zł). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na gruncie niniejszej sprawy nieuwzględnienie złożonego przez skarżącego wniosku jest wynikiem uznania, że sytuacja finansowa strony, ustalona na podstawie złożonego oświadczenia, nie jest tego rodzaju, by możliwe było przyjęcie, że odpowiada ona przesłance wykazania, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Hipotezę art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. łączyć należy ze stanem znacznego ubóstwa, które nakazuje przyznać stronie prawo pomocy w celu umożliwienia jej udziału w postępowania, albowiem w innym przypadku stanęłaby ona przed wyborem, czy koniecznym wydatkiem mają stać się opłaty sądowe lub koszt ustanowienia pełnomocnika, czy tez posiadane środki powinny zostać przeznaczone na zaspokojenie elementarnych potrzeb bytowych gospodarstwa domowego. Rozstrzygany przypadek nie może być w ten sposób traktowany, albowiem środki finansowe, jakimi skarżący dysponuje, wskazują, że jest on w stanie ponieść wymagane koszty prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym ze skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] sierpnia 2011 r. Jest tak nie tylko dlatego, że skarżący wraz z żoną uzyskują stałe dochody ze świadczeń emerytalnych, które przewyższają ponoszone stale wydatki. Istotne znaczenie nadać bowiem trzeba przede wszystkim temu, że gospodarstwo domowe dysponuje oszczędnościami (zasobami pieniężnymi w kwocie ok. [...] tys. zł), których wysokość jest na tyle znacząca, że uwzględniając nawet zwiększony poziom wydatków w sezonie zimowym, nie może budzić wątpliwości możliwość samodzielnego pokrycia przez skarżącego kosztów opłat sądowych oraz ustanowienia w sprawie radcy prawnego, jeżeli jego udział wnioskodawca uważa za konieczny. Uruchomienie środków, których posiadanie skarżący zadeklarował we formularzu PPF zależy od swobodnej decyzji składającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec czego nie można przyjąć, że nie może on ponieść kosztów postępowania, co jest warunkiem uwzględnienia złożonego w niniejszej sprawie żądania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia