I SA/Wa 2055/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., wydaną w przedmiocie ustalenia odszkodowania w wysokości [...] zł z tytułu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa prawa własności opisanej w niej nieruchomości. W skardze wnioskodawca zamieścił również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go tym, że decyzja odszkodowawcza opiewa na znaczną kwotę dlatego zdaniem skarżącego w sprawie zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wypłaty został zobowiązany nie ten podmiot, który faktycznie winien zostać zobowiązany, ponadto aby wykonać decyzję należałoby doprowadzić do przelewu kwoty z jednego swojego rachunku na inny rachunek. Wiązałoby się to z koniecznością uiszczenia prowizji bankowej, ale również z koniecznością uiszczenia podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W ocenie Sądu skarżący w sposób przekonywujący wykazał, że zasadnym jest uwzględnienie jego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Argumentacja podana przez stronę, a w szczególności podniesione kwestie finansowe przemawiają za zastosowaniem instytucji ochrony tymczasowej. W tym miejscu należy podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, sąd nie bada zasadności samej skargi. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.