I SA/Wa 2058/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-05

Skład orzekający: Lucyna Picho

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, jeśli wykaże, że jej sytuacja materialna, w tym niewielka renta i wysokie koszty leczenia, uniemożliwia jej poniesienie tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. W przypadku skargi na decyzję z zakresu pomocy społecznej, strona jest automatycznie zwolniona z kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a PPSA.
Stan faktyczny
K. S. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. W trakcie postępowania K. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawca wskazał na swoją trudną sytuację materialną, wynikającą z niskiej renty i kosztów leczenia choroby.
Rozstrzygnięcie
Przyznano K. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać K. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. W następstwie wniesionej skargi K. S. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie do kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca wyjaśnił, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z [...], który mieszka w osobnym pokoju. Źródłem dochodu skarżącego jest renta w wysokości [...] zł. K. S. wyjaśnił, że jego [...] również uzyskuje dochód w postaci renty jednak nie dzieli się nim. Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że choruje na chorobę [...] i leczy się w Centrum [...] w W.. Dodał, że leczenie jest bardzo kosztowe, kosztowne są również leki i koszty dojazdu na leczenie. Wnioskodawca nie ujawnił żadnego majątku. Oświadczył ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Rozpoznając wniosek skarżącego w pierwszej kolejności należy zauważyć, że skoro dotyczy on zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych to stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc przedmiotem skargi jest decyzja wydana w takiej właśnie sprawie, K. S. automatycznie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, a zgłoszony w tym zakresie wniosek nie podlegał rozpoznaniu. Rozpoznając wniosek dalej należy zauważyć, że prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym i obejmuje wówczas zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Skoro skarżący utrzymuje się jedynie z niewielkiej renty, to jego sytuacja jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie (przy wykazanych dochodach wynikłych ze zdiagnozowanej u niego choroby) – bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego - ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło