I SA/Wa 2063/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2063/12, oddalającego skargę J. G. na decyzję Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2063/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. G. na decyzję Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 13 marca 2013 r., skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku oraz wystąpił o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że zawiadomienie o terminie rozprawy otrzymał w dniu 2 stycznia 2013 r. Niedługo po tym tj. w dniu 6 stycznia 2013 r. musiał wyjechać do [...] , gdzie prowadzi działalność gospodarczą w branży budowlanej. Przed wyjazdem upoważnił żonę do odbioru kierowanej do niego korespondencji. Skarżący wskazał również na swoją trudną sytuację finansową oraz zobowiązaniach wobec banku związanych ze spłatą kredytu hipotecznego na budowę domu. Jednocześnie skarżący podkreślił, że o wyroku oddalającym skargę dowiedział się po powrocie do kraju, tj. w dniu 8 marca 2013 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm., dalej ppsa) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna (art. 85 ppsa). W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący zachował siedmiodniowy termin o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa. Przechodząc zatem do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku podkreślić należy, iż w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 1998 r. sygn. akt III SA 7432/98). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r. sygn. akt IV SA 1656/97). Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie braku winy należy rozumieć w sposób obiektywny - wymagając od strony należytej staranności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że do okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu, nie zalicza się konieczności wyjazdu strony za granicę do pracy, czy też jej sytuacja finansowa. Z akt sprawy bezspornie wynika, że skarżący miał świadomość, że w przypadku oddalenia jego skargi zobowiązany będzie do złożenia w terminie 7 dni wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wynikało to z treści pouczenia, które skarżący otrzymał w dniu 2 stycznia 2013 r. wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Strona nie może zatem twierdzić, że dołożyła należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Skarżący nie wykazał bowiem, że wystąpiły niezależne od niego okoliczności uniemożliwiające mu złożenie przedmiotowego wniosku w terminie. Skarżący (nawet przebywając poza granicami kraju) mógł telefonicznie (w terminie otwartym na złożenie wniosku) skontaktować się z sądem, gdzie uzyskałby informacją o zapadłym w jego sprawie rozstrzygnięciu. Uzyskawszy wcześniej wiedzę o treści art. 141 § 2, wiedziałby wtedy o koniczności wysłania do sądu stosownego wniosku. Skarżący mógł również na czas swojego pobytu wyznaczyć pełnomocnika procesowego w kraju do prowadzenia jego spraw, chociażby w osobie swojej małżonki. W ocenie Sądu działania skarżącego świadczą o niedołożeniu przez niego należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a tym samym o zawinieniu w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.