I SA/Wa 2064/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie asesor WSA Sławomir Antoniuk asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2006 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2005 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania W. G. od decyzji Burmistrza Gminy B. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w sprawie przyznania W. G. zasiłku okresowego od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 38 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przedstawiło następujący stan faktyczny sprawy: Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] organ I instancji – po rozpoznaniu wniosku W. G. z dnia [...] kwietnia 2005 r. o przyznanie zasiłku okresowego z powodu długotrwałego bezrobocia – orzekł om przyznaniu W. G. zasiłku okresowego od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskodawca nie posiada żadnego źródła dochodu, a kryterium ustawowe wynosi 461 zł Od powyższej decyzji W. G. złożył odwołanie z dnia [...] czerwca 2005 r., podnosząc, iż kwota [...] zł nie stanowi zabezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 67 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest możliwym za tę kwotę przeżycie przez pełny miesiąc. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania W. G., orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej wskazując, że wysokość zasiłku okresowego przyznanego W. G. nie została pozostawiona do uznania organu administracji, ponieważ zasady ustalania wysokości tego zasiłku wynikają wprost z przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (DZ. U. nr 64 poz. 593 ze zm.), zaś rolą organu jest ich zastosowanie, co organ wyjaśnił w zaskarżonej decyzji. Z pisma Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] sierpnia 2005 r. przesłanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wynika, że wysokość środków przyznanych na zasiłki okresowe w roku 2005 wynosiła 56.000 zł. Kwota ta zabezpiecza jedynie wypłatę zasiłków okresowych w minimalnej obligatoryjnej wysokości (20% i 30%). Rada Miejska w B. nie podjęła uchwały w sprawie podwyższenia dolnych granic zasiłków okresowych. W piśmie tym poinformowano również, że nie udzielano pomocy w kwotach wyższych niż te, o których mówi art. 147 powołane wyżej ustawy. W dniu [...] października 2005 r. W. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] wraz z wnioskiem o uchylenie przedmiotowej decyzji z powodu niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (DZ. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ogranicza się do badania zgodności zaskarżonego orzeczenia z prawem. Zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (DZ.U. nr 64, poz. 593 ze zm.) zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Natomiast w myśl ust. 2 pkt 1 w związku z ust. 3 pkt 1 wyżej powołanego przepisu zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej – do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie, przy czym kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z powyższym przepisem nie może być niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Na podstawie art. 147 ust. 2 pkt 1 przepisów przejściowych i końcowych wyżej powołanej ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej minimalna wysokość zasiłku okresowego w 2005 r. wynosiła w przypadku osoby samotnie gospodarującej 30 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby Z akt administracyjnych wynika, że W. G. wystąpił – wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2005 r. - do Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o przyznanie zasiłku okresowego ze względu na długotrwałe bezrobocie. Kierownik Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. przyznał mu zasiłek okresowy od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. w wysokości [...] zł, co stanowi 30 % różnicy miedzy dochodem a kryterium. Przepis ten nie ma charakteru uznaniowego, co oznacza, że zasady ustalania wysokości zasiłku okresowego wynikają wprost z przepisów ustawy, zaś rolą organu jest ich zastosowanie. W ocenie Sądu organy administracyjne prowadziły prawidłowo postępowanie wyjaśniające. W uzasadnieniach decyzji zostały prawidłowo podane motywy orzeczenia o przyznaniu zasiłku okresowego w kwocie [...] zł. Bezsporne w sprawie jest, że dochód W. G., który jest osobą samotnie gospodarującą nie osiąga kryterium dochodowego, co uprawnia go do ubiegania się o świadczenie z pomocy społecznej. Nie oznacza to jednak zapewnienia realizacji wszelkich wniosków. Z uwagi na ograniczone środki na ten cel nie jest możliwe zaspokojenie wszelkich potrzeb i oczekiwań osób i rodzin korzystających z pomocy. Jak podkreślono w zaskarżonej decyzji w myśl art. 3 ust. 4 powołanej ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej potrzeby te powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Dlatego też organy przy rozpatrywaniu wniosku W. G., w którym zwrócił się do Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o przyznanie zasiłku okresowego ze względu na długotrwałe bezrobocie wzięły pod uwagę nie tylko potrzeby skarżącego, ale również możliwości pomocy społecznej w kontekście posiadanych środków i potrzeb innych osób objętych pomocą. Kwestionowane przez skarżącego decyzje nie naruszają prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Jak podano w zaskarżonej decyzji wysokość środków finansowych przyznanych na zasiłki okresowe w roku 2005 wynosiła 56.000 zł. Kwota ta zabezpiecza jedynie wypłatę zasiłków okresowych w ich minimalnej obligatoryjnej wysokości (20 % i 30%). W świetle okoliczności sprawy przyznanie W. G. zasiłku okresowego w kwocie [...] zł. uznano za zgodne z prawem. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.