I SA/Wa 207/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na uchwałę Sejmiku Województwa Mazowieckiego z dnia 16 grudnia 2025 r. nr 218/25 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Mazowieckiego Zarządu Nieruchomości w Warszawie oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. M. wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. J. M. (dalej jako ,,skarżąca") pismem z 3 stycznia 2026 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Sejmiku Województwa Mazowieckiego z 16 grudnia 2025 r. nr 218/25 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Mazowieckiego Zarządu Nieruchomości w Warszawie oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego, na mocy której skarga skarżącej z 22 września 2025 r. uzupełniona pismem z 19 października 2025 r. uznana została za bezzasadną. Skarżąca wskazała, że przedmiotem skargi z 22 września 2025 r., uzupełnionej pismem z 19 października 2025 r. były nieprawidłowości w działaniu Mazowieckiego Zarządu Nieruchomości oraz Departamentu Nieruchomości i Infrastruktury UMWM w zakresie: sposobu załatwienia zgłoszenia awarii kanalizacji, błędnej interpretacji obowiązków najemcy i właściciela, wad konstrukcyjnych instalacji, nierównego traktowania lokatorów, nieprawidłowości w dokumentacji i bezprawnego udostępnienia numeru skarżącej firmie [...] Polska. W ocenie skarżącej uchwała została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postepowania administracyjnego, co miało istotny wpływ na jej treść. Mając niniejsze na uwadze skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały, stwierdzenie naruszenia przez organ przepisów art. 7, 8, 9, 77 § 1, 80 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), dalej jako ,,K.p.a.", naruszenia art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.), dalej jako ,,Konstytucja RP", a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa Mazowieckiego wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), dalej jako ,,p.p.s.a." wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, opinie i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 t.j., powoływanej dalej jako ,,K.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Skarga w niniejszej sprawie jest wyrazem skorzystania przez skarżącą z konstytucyjnego prawa do składania skarg na działalność m.in. organów administracji publicznej, w ramach której zakwestionowała uchwałę Sejmiku Województwa Mazowieckiego z 16 grudnia 2025 r. nr 218/25 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Mazowieckiego Zarządu Nieruchomości w Warszawie oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego. Skargę taką należy zakwalifikować jako złożoną w trybie art. 227 K.p.a., tj. w ramach instytucji skargi powszechnej, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym ,,Skargi i wnioski". Zgodnie ze wskazanym powyżej przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw (art. 227 K.p.a.). Skarga, która została w tym trybie wniesiona uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej czy postanowienia, lecz zawiadomieniem wnoszącego o sposobie rozpatrzenia skargi (art. 238 K.p.a.), tj. czynnością materialno-techniczną niedającą podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślenia wymaga, że objęta skargą uchwała Sejmiku Województwa Mazowieckiego nie stanowi decyzji, postanowienia lub aktu, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie jest również aktem, ani czynnością, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akt lub czynność, o których mowa w ww. przepisie muszą bowiem rodzić określone skutki po stronie adresata. Tymczasem załatwienie skargi przez Sejmik Województwa Mazowieckiego, nawet w formie uchwały, nie rodzi żadnych uprawnień ani obowiązków po stronie skarżącej, wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowa uchwała nie może być również uznana za akt prawa miejscowego lub inny akt organu jednostki samorządu terytorialnego podjęty w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.). Zaskarżona uchwała Sejmiku Województwa Mazowieckiego została wydana na podstawie art. 30a ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 581 z późn. zm.),w myśl którego sejmik województwa rozpatruje: skargi na działania zarządu województwa i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych; wnioski oraz petycje składane przez obywateli. Należy wskazać, że choć załatwienie skargi powszechnej w myśl art. 238 K.p.a. przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, to w przypadku organu kolegialnego, którym jest sejmik województwa załatwienie skargi powszechnej przybiera formę uchwały, co jednak w żaden sposób nie zmienia jej istoty. Uchwała taka nie może zatem być traktowana jako akt z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. ani jako czynność, o której mowa w art. 91 ustawy o samorządzie województwa (por. postanowienie WSA w Krakowie z 7.03.2024 r., III SA/Kr 1671/23, LEX nr 3692173). Skoro czynność ta nie jest formą działania organu administracji publicznej, która podlega zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a., zatem skargi do sądu administracyjnego w jej przedmiocie nie można uznać za dopuszczalną. W orzecznictwie panuje niekwestionowany pogląd, w pełni akceptowany również przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia fakt, że zaskarżona czynność przybrała formę uchwały - wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, że uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest sejmik województwa. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego, w punkcie drugim postanowienia, orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.