I SA/Wa 2071/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia odrzucić skargę. W. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie dotyczącej o uchylenie – w trybie art. 161 § 1 Kpa – ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...]z dnia [...] sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., zważył co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Kwestia dopuszczalności tego typu skarg była już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: wyrok z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 2296/12; postanowienie z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 1651/14; postanowienie z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 340/13). Zgodnie z art. 101 § 3 Kpa na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Przy czym treść ww. przepisu należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Skoro w przepisie tym posłużono się zwrotem "w sprawie odmowy podjęcia postępowania", przez który ustawodawca rozumie jedynie postanowienia negatywne, to nie ma podstaw, aby w stosunku do postanowień "w sprawie zawieszenia postępowania" dokonywać wykładni rozszerzającej ten zwrot, zamiast ograniczać go wyłącznie do postanowień o zawieszeniu postępowania. Stwierdzić trzeba, iż za koniecznością takiej interpretacji art. 101 § 3 Kpa przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu. Istotą art. 101 § 3 Kpa jest bowiem pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu Sygn. akt I SA/Wa 2071/19 zawieszonego postępowania administracyjnego. Uzasadnienia takiego założenia poszukiwać przede wszystkim należy w zasadzie szybkości postępowania (art. 12 Kpa) wymagającej od organu administracji publicznej wnikliwego i szybkiego działania w sprawie, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Z przedstawionych wyżej przyczyn uzasadnione pozostaje wyłączenie możliwości odrębnego zaskarżania postanowień, które nie tamują biegu postępowania administracyjnego. Trudno bowiem przyjmować, aby racjonalny ustawodawca z jednej strony wprowadzał mechanizmy udrażniające przebieg postępowania, a z drugiej strony utrzymywał te, które mogą służyć jego przedłużaniu. Podkreślić przy tym należy, iż strona niezadowolona z postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie zostaje pozbawiona możliwości jego kontroli. Zgodnie bowiem z art. 142 Kpa strona wskazane wyżej rozstrzygnięcie może kwestionować w odwołaniu (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Reasumując zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302., dalej: p.p.s.a.) sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w tym przepisie, a zatem rozpoznanie przez sąd skargi na to postanowienie jest niedopuszczalne. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. , na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.