I SA/Wa 2077/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogdan Wolski po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia: odrzucić skargę. A. F. wniósł w dniu 30 kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...], w której uchylono w całości decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...], orzekającą o skierowaniu na pobyt stały do domu pomocy społecznej [...] oraz o umieszczeniu w Domu Pomocy Społecznej [...] przy ul. [...] w W. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc w uzasadnieniu, że skarżący uczynił przedmiotem skargi decyzję wydaną w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie decyzja Prezydenta W. z dnia [...] października 2008 r. była przedmiotem odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., jako organu drugiej instancji, które po rozpatrzeniu odwołania wydało w dniu [...] kwietnia 2009 r. decyzję nr [...]. Zatem skarga A. F. została wniesiona do Sądu na decyzję organu pierwszej instancji, co prowadzi do jej odrzucenia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.