I SA/Wa 2080/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2080/10 w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2080/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] ustalającą opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...], z obr. [...], na skutek zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...]. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wyroku Sądu wynika, że został on odebrany w dniu 17 czerwca 2011 r. przez dorosłego domownika – córkę D.P. Pełnomocnik K.K. (ustanowiony 19 lipca 2011 r.) wystąpił pismem z dnia 25 lipca 2011 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2080/10, jednocześnie dołączając do wniosku skargę kasacyjną. Wskazując na brak winy w zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik wyjaśnił, że wyrok z dnia 19 kwietnia 2011 r. nie został doręczony skarżącemu, lecz domownikowi. Osoba ta przekazała skarżącemu wyrok ze znacznym opóźnieniem i nie była w stanie wskazać daty doręczenia przesyłki. Skarżący podejmował próby ustalenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie daty doręczenia wyroku, co okazało się możliwe dopiero 19 lipca 2011 r., tj. w dniu dołączenia zwrotnego potwierdzenia odbioru do akt sądowych. Tego dnia skarżący przeglądał akta sprawy w czytelni akt. Wtedy też okazało się, że termin do wniesienia skargi upłynął 18 lipca 2011 r. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżącego wskazał, że do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie doszło z winy strony, co uzasadnia – w jego ocenie – przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu. Z powyższego wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, Lex nr 50702). W postanowieniu z dnia 12 stycznia 1999 r. (sygn. akt II UKN 667/98, OSNP-wkł. 1999/8/6) Sąd Najwyższy zauważył, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo drugiej grupy) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że argumenty zawarte we wniosku z dnia 25 lipca 2011 r. przejawiają walor nienależytej staranności w dbałości o zachowanie ustawowego 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Doręczenie wyroku Sądu z dnia 19 kwietnia 2011 r. zostało skutecznie dokonane, w trybie art. 72 p.p.s.a., dorosłemu domownikowi D.P. – córce skarżącego, posiadającej ten sam adres zamieszkania co skarżący. Powyższe jest znane Sądowi z urzędu ze sprawy I SA/Wa 2081/10. Bez znaczenia pozostaje fakt przekazania przez córkę przesyłki z opóźnieniem bez podania daty odbioru, bowiem z orzecznictwa wynika, że w ocenie zachowania terminu do wniesienia środka zaskarżenia uznaje się za miarodajną datę przyjęcia pisma przez dorosłego domownika, nie biorąc pod uwagę tego, czy domownik wywiązał się z obowiązku dostarczenia adresatowi pisma w odpowiednim czasie (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 1731/98 niepubl.). Ponadto, skoro córka K.K., która jest stroną skarżącą w prowadzonym równolegle postępowaniu w sprawie sygn. akt I SA/Wa 2081/10, nie była w stanie przypomnieć sobie daty odebrania przesyłki sądowej, to informację tę skarżący mógł uzyskać w pierwszej kolejności w placówce pocztowej nie zaś w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, który datę doręczenia mógł ustalić dopiero po wpłynięciu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Wobec powyższego uznać należy, że K.K. nie uprawdopodobnił braku winy do dokonania w terminie czynności w postępowaniu sądowym, polegającej na wniesieniu skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.