I SA/Wa 2080/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2012 r. skarżący J.G. uiścił 200 zł tytułem wpisu oraz wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy (PPF) wnioskodawca podał, że łączny miesięczny dochód osiągany w jego gospodarstwie domowym z tytułu emerytury wynosi [...] zł. Wnioskodawca wskazał, że jest inwalidą II grupy, mieszka wraz z żoną u syna, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, spłaca dwa kredyty, których miesięczne raty wynoszą [...] zł i [...]. Wniosek o ustanowienie adwokata skarżący uzasadnił swoją nieznajomością prawa. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Możliwość uwzględnienia wniosku o prawo pomocy w zakresie częściowym obarczona jest obowiązkiem wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Analiza treści oświadczeń złożonych przez skarżącego nie uprawnia przyjęcia, że poniesienie we własnym zakresie kosztów działania w sprawie pełnomocnika ustanowionego z wyboru skutkować będzie takim uszczerbkiem dla budżetu domowego skarżącego, który wiązać się będzie z koniecznością rezygnacji z poniesienia wydatków niezbędnych dla zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych strony. Ciążące na skarżącym zobowiązania z tytułu dwóch kredytów nie stanowią uprawnionej podstawy do uwzględnienia wniosku w sytuacji, gdy ze złożonych oświadczeń wynika, że skarżący oraz jego żona mają stałe źródło dochodu w znacznej wysokości, mieszkają u syna, co pozwala przyjąć tezę o zmniejszonych w związku z tym wydatkach na utrzymanie, a ponadto posiada płynność finansową, która, nawet w jego własnej ocenie, poza spłatą rat kredytu umożliwia mu samodzielne ponoszenie kosztów sądowych w sprawie, czego przejawem jest uiszczenie wpisu od skargi i zawężenie zakresu żądania dotyczącego przyznania prawa pomocy do ustanowienia pełnomocnika, jak również w sytuacji, gdy konieczność ustanowienia adwokata skarżący łączy we wniosku nie ze swoją sytuacją finansową, lecz z nieznajomością prawa. Czynniki inne niż mające związek z szeroko rozumianą sytuacją majątkową nie mają jednak wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie przyznania prawa pomocy. Poniesienie kosztów działania w sprawie adwokata ustanowionego z własnego wyboru nie musi stanowić stałego uszczerbku w majątku strony, gdyż w razie uwzględnienia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.), do których zalicza się wynagrodzenie adwokata, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach oraz jego wydatki. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.