I SA/Wa 2082/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W dniu 9 listopada 2007 r. adwokat M. B. – W. pełnomocnik W. K. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 1 lutego 2007 r. oddalającego skargę W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2006 r., nr [...], wraz z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. W uzasadnieniu prośby podała, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia W. K. złożył za pośrednictwem poczty w dniu 7 lutego 2007 r., co potwierdza pismo z dnia 5 marca 2007 r. Nie wiadomo dlaczego na kopercie, której pismo to dotyczy widnieje stempel poczty z datą 10 lutego 2007 r. Wskazała, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu, ponieważ toczące się w sprawie postępowanie miało złożony charakter, a wydane w sprawie postanowienia i pouczenia były dla niego, jako osoby znajdującej się w trudnej sytuacji zdrowotnej i społecznej, niezrozumiałe. Z tego powodu wystąpił o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika, ponieważ brak pomocy prawnej udzielonej z urzędu uniemożliwiał prawidłowe przeprowadzenie postępowania. Dodatkowo podniosła, że wnioskodawca jest niepełnosprawny, a uzasadnienie wyroku dotyczy jego żywotnych interesów – wysokości zasiłku stałego, od którego zależy jego sytuacja bytowa. W tej sytuacji Sąd winien odstąpić od literalnej wykładni art. 141 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uwzględnić specyficzną i bardzo trudną sytuację materialną i społeczną wnioskodawcy. Pełnomocnik skarżącego podał, że informację o ustanowieniu pełnomocnikiem otrzymał w dniu 2 listopada 2007 r., a informację o uchybieniu przez W. K. terminowi dopiero w dniu 6 listopada 2007 r., co świadczy o zachowaniu 7 – dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostanie uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie ta przesłanka nie została spełniona. Zdaniem Sądu, W. K. ponosi winę w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 1 lutego 2007 r. Nie można bowiem dać wiary oświadczeniu skarżącego zawartemu w piśmie z dnia 5 marca 2007 r. uprawdopodabniającemu, jakoby wniosek o sporządzenie uzasadnienia został nadany drogą pocztową w dniu jego sporządzenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Wa 2080/06 dowodu z dokumentu zaopatrzonego pieczęcią urzędu pocztowego - oryginału koperty, w której nadano wniosek z dnia 7 lutego 2007 r. (środa) - niezbicie wynika, że ów wniosek został nadany w dniu 10 lutego 2007 r. (sobota). Oświadczenie to nie może obalić więc faktów udowodnionych, tym bardziej, że trudno przyjąć, aby placówka pocztowa pracująca nieprzerwanie w okresie od dnia 7 lutego 2007 r. do dnia 10 lutego 2007 r. posługiwała się pieczęcią z datą o kilka dni późniejszą. Poza tym powoływane wyżej okoliczności przeczą twierdzeniu wniosku o przywrócenie terminu, że skarżący bez swojej winy uchybił terminowi, skoro twierdzi on w piśmie z dnia 3 marca 2007 r., że wniosek złożył w terminie 7 – dniowym, o którym mowa w art. 141 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O braku winy W. K. w uchybieniu terminu nie mogą świadczyć argumenty dotyczące złożoności postępowania sądowego, niezrozumiałości wydanych przez Sąd postanowień i skierowanych do strony pouczeń oraz trudnej sytuacji zdrowotnej, materialnej i społecznej skarżącego. Z akt sprawy wynika bowiem, że pierwszym wydanym w sprawie postanowieniem było postanowienie Sądu z dnia 21 lutego 2007 r. o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku, w którym Sąd w sposób jasny przedstawił motywy, z powodu których nie uwzględnił wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Poza tym, na podstawie ponad pięćdziesięciu zakończonych spraw sądowych, w których W. K. kierował skargi na działalność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i Wojewody Mazowieckiego, Sądowi wiadomym jest z urzędu, że skarżący jako wielokrotny ich aktywny uczestnik (składający wnioski procesowe i środki zaskarżenia), mimo trudnej sytuacji osobistej, rozumie treść pouczeń i ma świadomość opisanych w nich skutków prawnych nie złożenia wniosków procesowych w terminie (znaczenie skutków prawnych niezłożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w terminie skarżący poznał choćby w sprawie o sygn. akt I OZ 1258/06, w której Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 września 2006 r. oddalił zażalenie W. K. na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku). Podnoszone zaś we wniosku odstąpienie od literalnej wykładni art. 141 § 2 powołanej wyżej ustawy nie może mieć znaczenia w sprawie o przywrócenie ustawowego terminu do dokonania czynności procesowej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.