I SA/Wa 2087/05

PostanowienieWSA w Warszawie2006-05-18

Skład orzekający: Jolanta Rudnicka, Sławomir Antoniuk, Jerzy Siegień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona nie skorzystała z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, mimo błędnego pouczenia organu o prawie do wniesienia skargi?
Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym nie skorzystała z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nawet jeśli organ błędnie pouczył o prawie do wniesienia skargi. Błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do niego, jednakże nie zwalnia to z obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Powiat złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] lutego 2000 r. dotyczącej nabycia mienia Skarbu Państwa. Decyzja Ministra z dnia [...] września 2005 r. została wydana w pierwszej instancji po rozpoznaniu wniosku Powiatu o stwierdzenie nieważności. Minister błędnie pouczył strony o prawie do zaskarżenia tej decyzji do WSA.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie : asesor WSA Sławomir Antoniuk asesor WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. sprawy ze skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2000 r., na podstawie art. 60 i art. 62 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, z późn. zm.), stwierdził nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa, nieodpłatnie, z dniem 1 stycznia 1999 r. mienia Skarbu Państwa należącego w dniu 31 grudnia 1998 r. do Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w R. Od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. odwołał się Powiat [...] wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, uzasadniając, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] listopada 2000 r. nie odnosząc się do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyło Województwo [...], wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2002 r. sygn. akt I SA 59/01 stwierdził nieważność zaskarżonej, decyzji z uwagi na naruszenie zasady trwałości decyzji ostatecznej. Minister Skarbu Państwa po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. w zakresie pkt 1 dotyczącego nabycia z mocy prawa nieruchomości zabudowanej, położonej w R., objętej księgą wieczystą KW nr [...]. Województwo [...] pismem z dnia [...] lutego 2003 r. złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister Skarbu Państwa po rozpatrzeniu tego wniosku decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. Powiat [...]i ponownie zwrócił się do Ministra Skarbu Państwa o stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r., wskazując w uzasadnieniu, iż zgodnie w uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt OPS 14/99, podjęcie czynności cywilnoprawnej nie stanowi przeszkody do stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] września 2005 r., po rozpoznaniu wniosku Powiatu [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. stwierdzającej nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa, nieodpłatnie z dniem 1 stycznia 1999 r. mienia Skarbu Państwa w skład, którego wchodzi: - nieruchomość zabudowana, położona w R. - [...] oznaczona w operacie ewidencji gruntów jako działka [...] o powierzchni [...] m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...] wraz z zabudowaniami i urządzeniami trwale z gruntem związanymi, - mienie ruchome należące w dniu [...] grudnia 1998 r. do Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w R. przy ul. [...], odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. W decyzji powyższej Minister Skarbu Państwa pouczył strony, że przysługuje im prawo jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za jego pośrednictwem, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. złożył Powiat [...], wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 127 § 3 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. została wydana w pierwszej instancji, po rozpoznaniu wniosku Powiatu [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. Minister Skarbu Państwa błędnie pouczył więc w tej decyzji, że przysługuje od niej prawo wniesienia przez stronę skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 112 k.p.a., w związku z art. 127 § 3 k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Strony postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją mogą więc wystąpić, w terminie przewidzianym w art. 58 § 2 k.p.a., z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro zatem skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją, to jego skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło