I SA/Wa 2087/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 2087/10 odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 2087/10 w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy zgodnie z właściwością postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 2087/10 odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 2087/10 w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy zgodnie z właściwością. Wskazane postanowienie z dnia 8 września 2011 r. zostało skarżącemu doręczone w dacie 14 września 2011 r. W dniu 19 września 2011 r. A. D. wniósł, do tutejszego Sądu, na powyższe postanowienie sporządzone przez siebie zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 285l w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy nie wynika również by A. D. był sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, a tylko w takim przypadku w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 175 § 2 wyżej wskazanej ustawy, przymus adwokacko - radcowski nie miałby zastosowania. Skoro skarżący wniósł sporządzone przez siebie osobiście zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem opisanego postanowienia z dnia 8 września 2011 r., nie będąc do tego uprawnionym, to zażalenie takie należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 285l w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.